Dizzyg’raphy
در اواسط دهه هشتاد میلادی یه سالی اون وسطا متولد شدم. میگم میلادی چون اکثر ارجاعات به نوستالژی گذشته در این وبلاگ رو با تقویم میلادی انجام میدم. انگار که هویت بچگی من با سال های میلادی اخت شده.
یه سال بیشتر و کمترش برام مهم نیست چون هنوز سطح درک و شعورم رو قدر یه ادم 14 ساله میدونم.
از وقتی ادم میاد تو خونه مون پر بود از “موسیقی خارجی”. حداکثر اندی و بلک کتز و شهرام شب پره رو میشد بین کاست ها پیدا کرد. اما برای من در اون سن نوع زبان یا نوع موسیقی فرقی نداشت. می نشستم پای ضبط و چرخیدن گردونه ی نوار توی ضبط نگاه میکردم. فرق نمیکرد چی باشه ریچارد کلایدرمن - الویس یا مارینی.
اون دوران اوج مدونا و متالیکا و مایکل جکسون بازی بود. افراد فامیل پسر خاله ها و پسر عموها هم همه پی مگادث و ماتلی کرا و اینجور چیزا بودن. و خب همین باعث میشد همیشه به “موسیقی خارجی” دسترسی داشته باشم. فرق نمیکرد نوار ده بار کپی شده اخر فیلم های وی اچ اس یا ماهواره دیدن خیلی محدود.
یه کم که گذشت رسیدیم به دورانی که ماهواره کم کم داشت مد میشد. خودمون نداشتیم و از همسایه پایینیمون که یه پیرزن خیلی بد اخلاق بود میگرفتیم.
البته چون خودش خیلی کم تلویزیون نگاه میکرد همیشه ماهوارشو برای ما باز میگذاشت. اینطور بود که بچگی من پای کانال
TNT
و
MTV
گذشت.
شاید خوشبخت بودم که در بهترین دوران این کانال موسیقی یعنی اواسط دهه نود پای برنامه هاش می نشستم. درست قبل از زمانی که داشت کم کم به گند کشیده میشد.
ویدیوی نوومبر رین از گانز بود که زندگی من رو برای همیشه تغییر داد. همون سولوی عجیب بود که باعث شد هنوز که هنوز به خودم بگم باید یه روز وارد عرصه موسیقی بشم.
البته وسع ما نمیرسید و شروع کردن یه ساز تا یه دهه بعد از اون لحظه برام مقدور نشد.
بهمن ماه سال 81 خورشیدی با خوندن مقاله ای در مورد سرویس پرشین بلاگ توی روزنامه با مفهوم وبلاگ اشنا شدم. سری به سایت پرشین بلاگ زدم اما زیاد برام گیرا نیومد.
چند ماه از اون ماجرا گذشت تا اینکه یه روز ناگهانی یاد پرشین بلاگ افتادم.
اما هر چی فکر کردم اسم دقیق سایتش یادم نمی اومد. چند کلمه رو با پرشین ترکیب کردم اما هیچ کدوم درست نبود تا اینکه برادر یا خواهر گرامی مون (دیگه بیشتر از این وارد جزییات نمیشم) که اسم سایت یادش بود یادآوری کرد و این شد یه نقطه عطف.
درست یادم نمیاد اما گمونم خرداد 82 اولین وبلاگ رو راه اندازی کردم. زمانی که هنوز لیست وبلاگ های موسیقی پرشین بلاگ از دو صفحه تجاوز نمیکرد. و البته همه هم فعال بودند.
اولین وبلاگم قرار بود ترجمه مطالب سایت های موسیقی باشه اما بعد از چند پست معلوم شد که کار من نیست.
از اون دوران وبلاگ هایی مثل س-ک-س مردر آرت و نیروانا و قاتل زنجیره ای و ن-و-ا-ر بهداشتی رو خیلی خوب به یاد میارم و وام دارشون هستم.
به هر حال اون موقع نه سواد انگلیسیم در اون حد بود نه تایپ فارسی بلد بودم و نه نثر فارسی خوبی داشتم. نتیجه ی اولین وبلاگم ملغمه افتضاحی شد. البته خوشبختانه شاید حداکثر 20 نفر در طول یه ماه نوشتنم به اونجا سر زدند.
بعد از اون تصمیم گرفتم کار اسون تری پیش بگیرم و وبلاگی در مورد گروهی از همه بیشتر در موردش اطلاعات داشتم راه بندازم(نمیگم چه گروهی چون جزییات زیادی براتون خوب نیست!)
البته اون هم از ابتدا تا شاید انتها چیز خاصی نبود اما باعث شد خیلی چیزها یاد بگیرم. نوشتنم در اون وبلاگ از مرداد 82 تا بهمن 83 ادامه داشت.
به مرور همینطور که سلیقه ام وسعت پیدا میکرد حس میکردم که نمی تونم زیر اسم وبلاگی که برای فقط یه گروه بنا گذاشته شده بنویسم. هر وقت می خواستم راجع چیز دیگه ای بنوسیم چشمم به عنوان وبلاگ می افتاد و پشیمون میشدم. هر چند اون اواخر دیگه برام مهم نبود و از هر دری می نوشتم
گذشت
تا اینکه در اولین روز سال 2005 میلادی وارد مرحله بعدی که همین وبلاگ باشه شدم و تا به امروز به جز برحه ای شاید یکساله که به شکسته بندی افتاده بودم به طور مرتب اپدیت کردم. اوایل با سیستم مدیریت محتوای بلاگر می نوشتم تا اینکه اولین بار گناهکار به استفاده از وردپرس ترغیبم کرد و وردپرسی شدم.
سلیقه ی موسیقیام وسیعه. از موسیقی کلاسیک اروپایی تا کلاسیک های دهه 20 و 30 از گریت آمریکن سانگ بوک تا هوی متال و پانک راک همه چیز گوش میکنم و از وقتی که به یه نسبتی از آگاهی در موسیقی رسیدم از محدود کردن خودم به یه سبک و یک گروه پرهیز کردم. همیشه هم این رو برای خودم اصل قرار دادم که اگر در اینده بخوام کار موسیقی بکنم گروهم فرا-ژانر خواهد بود.
سرگرمی های دیگه ام رو کتاب خوندن یاد گرفتن زبان دوم و سوم فیلم (اخیرا سریال های خارجی) و حل هر جور مساله فکری و معمایی از سودوکو و جدول تا بازی های کم حجم فلش تشکیل میدن.
این گونه بودیم و این گونه هستیم.
-
برای ارتباط با من اگر دنبال جواب سریع و فوری هستید بهترین راه کامنت گذاشتنه چون قبل از انتشار - از ترس کامنت های اسپم - نظرات رو بازبینی میکنم و طبیعتا میشه نظر خصوصی گذاشت.
اما می تونید به
InfoATdizzyrockerCom
هم ایمیل بدین اما قول نمیدم که زودتر از یه ماه جواب ایمیل کسی رو بدم.