عزيزی که شما باشی, چه پنهان که يک ماهی هست که خودمون رو به ادوات پيشرفته‌ی اينترنتی و محصولات استکباری و مرگ بر امریکايی مجهز فرموده کرده شديم و مدتی‌ست با سرعت بالا اذن دخول رو می‌خونيم. لذت تجربه‌ی ADSL مثل ///کس می‌مونه حالا هی جق بزن تا تجربه نکنی متوجه نمیشی.
عزيز, همچنان از شما چه پنهان بماند که عمده دليل تاخير ما در تجربه‌ی اين چنينی قيمت بود. متفکرانه می‌گفتيم اقا گران می‌شود اقا خرجش از کجا. خلاصه در نهايت معلوم شد اختلاف قيمتش با اينترنت دايلز
شش تومان است و صد نار. ماهانه ۱۴ تومن برای اينترنت تلفنی هزينه ميشد که حالا شد ۲۰ تومن.
البته تنها مشکل چهل تومن اوليه‌ست که بابت يه دستگاه(مودم) کوچولو از شما می‌گيرن.(يعنی خرج ماه اول می‌کنه به حسابی ۶۰ تومن که پول زياديه)
حمل بر تبليغ باشه يا نباشه از داتک گرفتم. ظاهرا تنها جايی که محدوديت انتقال داده و از اين جور چيزشعرها نداره. سرعتش هم جالبه؛ ۷۰۰ مگابايت در چهار ساعت و البته بر خلاف حرف‌هايی که شنيده می‌شد در دانلود از شبکه‌های P2P هيچ محدوديتی نداره.
بهيوده بافتيم و طاقت تاب شد. تا بعد
يا حق بر دود

پا پی: اعتصاب وبلاگی همچنان برپاست ولی نمی‌گذارم اينجا خاک بگيره.
پا پی ۲: يک وقت لينکی, چيزی به اين صفحه ندين‌ها. نه تو رو خدا, نه, خواهش می‌کنم, استدعا دارم نه!
پا پی ۳: به غير اهنگ‌های ايرانی همه جور سبکی توش می‌گذارم. گفتم از اول بگم تا يک وقت تفکرات پيش فرض گونه تو سر پرورش نديد.
يا حق