Protest Song

روز به روز دلایلم برای نفرت از تکنولوژی بیشتر میشه. یه زمان تنها چیزی که لازم بود بدونم ادرس ایمیل و پسوردی بود که تو یه کافی نت که خودش از مظاهر پیشرفت بدون ترمز مملکت بود خلاصه میشد. ایمیلی که نه ورودی داشت نه خروجی! خب خود کامپیوتر چیزی بود در حد سفر خارج رفتن. اینترنت که اصلا نمی دونستیم وجود داره. الان... حتی یادم نیست تو چندتا وب سایت فرم عضویت پر کردم.
حالم از هر چی فرم ثبت نامه به هم می خوره.
در اینده ی شاید نه چندان دور یه روزی میرسه که فناوری که صبح ارایه شده

 همون شب اش با یه محصول جدید کهنه حساب بشه. هر چقدر برای خرید
الکترونجیات صبر کنی چیزی از دست ندادی
حالم از اون ماس ماسک جدیدی که اومده دستگاهی که من فقط دو ماه

پیش خریدم قدیمی جلوه بده به هم می خوره.
هی پسر. فلان نرم افزار رو داری. با فلان چیز کار کردی؟

 نسخه ی جدیدش رو دانلود کردی؟ نسخه ی جدیدش اومده. نسخه ی جدید.
نمره نرم افزار همینطور بالا میره بدون که تغییر اساسی کرده باشه. فقط برای اینکه

لابد قافله جات نگذازه.
حالم از هر چی نسخه ی جدید و اصلاحات امنیتی به هم می خوره.
بیشتر از همه حالم از سایت و وبلاگ هایی به هم می خوره که

 پست به پست و مطلب به مطلب دستگاهی بررسی میکنن و وب سایت های تخمی تخیلی که سر
هیچ و پوچ به پول رسیدن رو معرفی میکنن.
حالم از هر چی سایت کامیونیتی و دست جمعیه به هم می خوره. از هر چی استارت اپ و وب 2 ه. از هر چی کنسول جدید صد میلیون پیکسلی. از هر چی که گوگل و مایکروسافت و سایت اشتراک گذاریه.
این همه سر و صدا و شلوغ بازی در اوردن برای چیه؟
انقدر اشباع درست کنی که مسائلی به طور عادی باید جنبه سرگرمی داشته باشه حال به هم بزنه.
همین روزاست که کار دست یکی از تی شرت هام بدم. واقعا همین روزاست.

Gr’e'ateful Dead, ehh

کات. حرکت!
کات. حرکت!
کات. حرکت!
کات. حرکت!

کدوم پدر امرزیده ای بود که می گفت کات معنی خفه شو هم میده؟
به هر حال.
اخرین لایه های رخوت رو هم زدیم کنار!

assuring who?

یه ماه از اخرین باری به این وبلاگ سر زدم می گذره. یه ماهم از اخرین باری که میلم رو چک کردم.
گفتم میل. البته منظور صندوق پستی بود! میل به نوشتن یا وبلاگ خونی که بماند!
برام پیغام فرستادن که اقای یارو قرادادت در شرف فسخ قرار گرفته یا تمدید کن یا زندگیت رو می ریزیم رو هوا.
حالا ما موندیم و خرجی که وسط که این گیر و دار زاییده شد.
---------
فعلا در شرایط تعلیق به سر می برم. چند وقته تو فکرم با تغییر قالب مثلا یه کنشی نشون بدم و دوباره نوشتن رو شروع کنم ولی علاوه بر اینکه دل کندن از این قالب واقعا سخته! وقتی یاد سختی های عوض کردن قالب میافتم قد همین لامپ دویستی که بالای سرمه کهیر می زنم.
---------
لامپ اضافی خاموش.
یا حق

whipping post, im tied to

یکی این دوش اب سرد رو ببنده تا یخ نبستم.

eyes wide shut

یک شب نخوابیدن. صبح روز بعد خوابیدن و در نهایت به هم خوردن خواب.
سه‌ی شب بیدار شدن و از اون طرف حدود ساعت شش ولو شدن!
بالاخره یه روز باید به روال عادی برمی‌گشت. و چه سخت هم:

Miss-terry M-a-a-a-n

برای خالی نماندن کیسه های هوا.