rehab

هر چند خبر فوت امی واینهاوس(Amy Winehouse) ناراحت کننده بود اما فکر نمیکنم کسی از شنیدنش شوکه یا حتی یه تعجب ساده هم کرده باشه. این اتفاق رو همه هر چند به جوک و مسخره, پیش بینی کرده بودند. نمی تونم بگم از خودنابودی و در نهایت مرگ یه ادم ضعیف النفس که از نظر حمایت معنوی یا مالی هرگز برای ترک کمبودی نداشته ناراحت میشم. اما چیزی که این وسط باعث عصبانیت من میشه نوع برخورد رسانه های زرد با افرادی مثل واینهاوس که اتفاقا تعدادشون کم هم نیست. من اینجور رسانه هارو در تشدید بیماری و پریشانی روانی شون مقصر می دونم و وقتی شنیدم قراره حرومزاده ای مثل روپرت مرداک رو با چوب مورد نوازش قرار بدن بیش از حد نرمال خوشحال شدم.
درسته که واینهاوس بیشتر از اینکه برای موسیقی که تولید میکرد, برای مشکلاتی با الکل و مواد داشت توی صدر اخبار بود اما این موضوع نباید باعث بشه که توانایی و استعدادش رو زیر سوال ببریم. اولین بار که امی واینهاوس به من معرفی و اهنگی ازش رو شنیدم اولین تصورم ازش یکی از اون بانوهای سیاه پوست امریکایی دهه شصتی بود که من تا حالا اسمش رو نشنیدم. اما وقتی دیدم واینهاوس فقط 22 سال سن داره متولد بریتانیاست و سفید پوست,  دو انگشت اضافه از کف دستم دراومد. واینهاوس رو میشه به نوعی سردمدار تمام  خواننده/ترانه سراهای زن انگلیسی دونست در دهه 2000s به لطف موفقیت او تونستن خودشون رو وارد و تثبیت کنن. Duffy, Amy Mcdonald, Lauara Marling,Lilly Allen و از نظر موسیقیایی از همه نزدیکتر و مهمتر Adele کم و بیشتر همون راهی رو دنبال کردن که Amy Winehouse پایه گذاری کرد(--یا شاید بهتر باشه بگیم از دهه شصت بازآوری کرد.)
مهم ترین اهنگ و یا امضای-موسیقیایی او آهنگیه به نام Rehab که در اصل قرار بود یه شوخی و یا یه جور طعنه به کسانی باشه که زندگی خصوصیش رو زیر سوال می برن اما به سرنوشتش دوخته شد و تبدیل شد به یک نکته اخلاقی ناخواسته برای دیگران که راهی او را رفت رو تکرار نکنن و البته تا ابد فضایی رو برای شوخی های بچگانه باز گذاشت.
-
چند تا از اهنگهاش رو اپلود کردم. دوست داشتین دانلود کنید.

دانلود