یکی از دم دستی ترین لذت های زندگی همین نفس کشیدنه.
کافیه ده ثانیه به دم و بازدم فکر کنی, مسیر رفت و برگشتش رو بررسی کنی تا ازش لذت ببری.
نفس میکشم. و هنوز منتظر اون اتفاق بزرگ نشستم. دیگه زانوهام برای سر پا ایستادن خیلی داغونه

This entry was posted on Saturday, May 16th, 2009 at 3:20 pm and is filed under Life. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.