Such a Loooong Way

کاش میشد در کنار موفقیت آدم ها لحظات ترس و استیصالشون رو هم دید. لحظاتی که دیگه خسته شده بودن. لحظاتی که برای بار صدم یا هزارم تصمیم به بی خیال شدن و ادامه ندادن گرفته بودن. لحظاتی که از شدت فشار کار اشکشون داشت در میومد. لحظاتی که به خودشون میگفتن "آیا واقعا نتیجه برام داره؟"
اینجوری شاید ما یاد می گرفتیم که قوی تر باشیم.

The Hardest Part

تا حالا مشکل ندیدی که به این میگی مشکل. یا وقتی بدترش رو نبینی نمی فهمی سخت تر از این هم ممکنه.
حالا قضیه ماست.
وقتی خواستیم سیگار رو ترک کنیم گمون بردیم که ای....این سخت ترین ترک دنیاست یا باید باشه! اما الان مشخص شد که نه نبود. حالا سخت تر از ترک یه مخدر سبک چی می تونه باشه؟ ترک غذایی!
وقتی تصمیمم برای ترک سیگار جدی شد که مشکل کهنه ی سینوزیتم زد بالا و کارم به آزمایش کشید. اونجا فهمیدم وضعم نسبت به سه سال پیشش که عود کرده بود و پیش همین دکتر رفته بودم - با مقایسه آزمایشات - بدتر شده. البته به دکتر گفتم که سیگار نمیکشم. اون هم البته باور نکرد! اما گفت از رفقای سیگاری دود عطر بوی غذا و چیز و واچیزهای دیگه ی تحریک کننده باس دوری کنی.
نوع ترکم ناگهانی بود یعنی از وقتی از مطب برگشتم دیگه نکشیدم. گمونم دو سال میشه تو همین وبلاگ یه پست زدم براش اشتباه نکنم اواسط تابستون بود. حالا حس پیدا کردنش نیست.
اما گذشت تا برسیم به دو سه هفته پیش که همشهری رو اتفاقی برای آگهی هاش خریدم. قبلا در مورد مضرات نوشابه زیاد شنیده بودم اما واقعا هیچ وقت نشستم بخونمشون.
یه مقاله بود راجع به مضرات نوشابه و اینکه دندون های نازنین عالیجنابان رو به خاکشیر عظما تبدیل میکنه. به اون قسمت مقاله اش که رسیدم یهو عین کسایی که وقتی اتوبوس تو ایستگاهی وایساده از هپروت خودشون خارج میشن و یادشون میوفته که باس پیاده بشن یه ربط پیدا کردم بین تیر کشیدن دندونام و این نوشابه لعنتی.
چند وقت بود که حتی با یه مایع نه خیلی سرد یا گرم هم دندونام تیر میکشید. اخرین حلقه ی این دور باطل هم عادت من به قرقره کردن نوشابه و نگه داشتن هر جرعه به زمان نسبتا زیاد تو دهنم بود. خب چون شاید یه ماه و نیم قبلش برای چک کردن پیش دندان پزشک رفته بودم و بهم گفت مشکلی نداری و همینطور چون عادت جیش مسواک لالا فراموش نمیشه حتی وسط ظهر معلوم شد که متهم ردیف اول کیه.
به این شکل.
حالا مساله این که همیشه باس یه مشکل پیش بیاد که به فکر بیوفتیم ولی یه از اون ور ماجرا در درجات یلخی گری! باز برای دلداری به خودم! اوضاعم بهتر کسایی که مشکل رو می فهمن اما اصلا براشون مهم نیست لابد
راستی
مصداق مشکل بزرگتر هم همین الان عینی شد! اگه ترک یه مخدر و یه ماده غذایی انقدر سخته پس فردا یا پس-اون فردا با فرض اینکه من تا 50 55 سال دیگه امید به زندگی دارم برای ترک این دنیا چی کار می خوایم بکنیم.
این گونه ست.

پا پی: خبر خوش هسته ای برای مصرف داخلی(یعنی خودم): ظاهرا موفق شدم پسورد بلاگ رولینگ رو پیدا کنم. فردا یه تمیز کاری میکنم سر فرصت.