2006 in Music
سال ۲۰۰۶ سال خوبی برای موسیقی بود. خیلی از قدیمی ها البوم دادن و یاد خاطرات دوران ماقبل تاریخ رو زنده کردن. گروه های جدیدتر هم تقریبا میشه گفت سال خوبی رو پشت سر گذاشتن. یه بررسی کوتاه رو البوم خوب امسال می کنیم.
بدون هیچ ترتیب خاصی.
Bob Dylan - Modern Times
اولين البوم در پنج سال چندان چنگی به دل نزد. به خود اهنگها ايرادی وارد نيست بيشتر ايراد بر میگرده به تن صدايی که ديلان برای اجرای وکال انتخاب کرده.(به خصوص در اولین اهنگ که همیشه یه نمای کلی از البوم به شنونده میده). انگار که قبل از اجرا چند ليتر گازوييل سرکشيده. بر خلاف اسم البوم و کاورش که خبر از عصر جدید میده تمام اهنگ ها به سبک دهه 20 و 30 ساخته شده که احتمالا قصد دهن کجی داشته یا نشون دادن بیتفاوتی رو داشته. به هر حال ترجيح ميدم اين اهنگارو با اجرای وکال دهه شصت ديلان تصور کنم و لذت ببرم!
از اين البوم
Thunder of the Mountain
ٌSomeday Baby
Beyond The Horizon
پیشنهاد میشه
Tom Petty - Highway Companion
بعد از افتضاحی که تام با البوم Last DJ به بار اورد (در یه جمله میشه اینطور توضیح داد: ایده خوب و قابل تحسین اما اجرا بد). این اولین البومش در چهار سال اخیره. کاری که همونطور که از اسم خودش و اهنگاش هم بر میاد راست کار ضبط ماشین و موفع رانندگیه.
البوم با یه ریف نوستالژیک زی زی تاپی شروع میشه و خیلی سریع در اهنگ دوم به اکوستیک تغییر رویه میده. نوع تنظیم اهنگها میخواد به شنونده بفهمونه که این البوم یه کار سولوست و نباید دنبال مولفههای Heartbreakers (گروه تام پتی) درش بگردید. البوم لحن جدی تر و در عین حال سطحی تر داره. تنها تلاشش اینه که اوقات خوبی رو برای شنونده ایجاد کنه. بدون پیش کشیدن مسالهای. بدون درگیر کردن ذهن با سوالات و متنهای پیچیده.
از این البوم
Saving Grace
Turn this Car Around
Night Driver
This Old Town
پیشنهاد میشه.
Bruce Sprinsgteen - We Shall Overcome- Pete Seeger Sessions
در طول دوران فعالیت سی ساله ی بروس اسپرینگستین این اولین البوم کاوری(البومی که درش اهنگهای دیگران رو اجرا کنن) که از او میشنویم.
غير از اين هميشه اسپرينگستين رو به عنوان يه ايده آليست تماميت خواه! (يا بهترين يا هيچ چيز!) ميشناختيم ولی اين البوم يه شبه کل تصورات ما رو تغيير ميده.
ميشه گفت زنده ترين و سر حالترين البومی که سال ۲۰۰۶ ساخته شد همين بوده.
"رییس" رو می شنويد که با وکالی ازاد از هفت دنيا و حسی که ميتونيد از پشت بلندگوها هم درکش کنيد اجرا رو انجام ميده. میتونيد بشنوید که چطور به گروه پانزده نفره ی فولکی برای اولین بار در حال ضبط البوم هستن حرف میزنه و برای تغییر کوردها دستور صادر میکنه. بهترین و لذت بخش ترین البوم سال 2006 همین البومه.
ازش
Old Dan Tucker
My Oklahoma Home
Pay Me My Money Down
پیشنهاد میشه.
The Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium
یه دبل البوم از گروهی که توانایی خاصی در نوشتن لیریکس نداره. نتيجه اين ميشه که موضوع اهنگها تکراری میشه و همون معدود اهنگهای خوب رو هم تحت الشعاع قرار میده.
اگه گروه برای نوشتن متنها از ديگران کمک میگرفت نتيجه خيلی بهتر از اين ميشد.
اگه گروه يه ده يازده اهنگ بسنده ميکرد نتيجه خيلی بهتر از ميشد.
اگه گروه بعضی اهنگ هارو به صورت اينسترومنتال کار می کرد هم نتيجه بهتر از اين بود.
اما گروه از اين سه راه که براشون ممکن بود راه خودش رو پيش گرفت و نتيجه يه البوم
کمتر از حد تنظيم شده و گنگه.
گفتم اجرای اينسترومنتال. ترکيب جان فراسينیت و فلی(Flea) -(يا شايد هم فلی-آ)
يکی از بهترين ترکيب های گيتار و بيس که شايد نمیدونم از سال ۱۹۹۴ به بعد ديدم!
به خوبی میشه پختگی شون رو در این البوم دید. و هیچ چیز نمی تونست لذت بخش تر از اجرای اینسترومنال اهنگهایی باشه که با وکال هیچ ارتباطی بر قرار نمیکنن.
از این البوم
Dani California
Stadium Arcadium
Warlocks
Tell Me Baby
پیشنهاد میشه.
Iron Maiden - A Matter Of Life And Death
راکرهای پیر انگلیسی اولین البوم خودشون رو در چهار سال بیرون دادن. یه تغییر روش کاملا مشخص و شجاعانه. تو این البوم خبری از تم های مخصوص ایرون نیست. این موضوع همونقدر ضعف به شمار میره که قوت. ایرون ریسک عدم موفقیت رو به تکرار کلیشه هاش به جان میخره و همین باعث میشه با اثری سخت و زمخت روبرو باشیم.
در نگاه اول اهنگ ها خیلی طولانی هستند. این موضوع در مورد این گروه با سابقه ای که ازشون داریم عجیب نیست. عجیب اینه که اینجا و در این البوم هر اهنگ می تونست از یک دقیقه تا سه دقیقه کوتاهتر باشه. همین کش دادن بی لزوم باعث شده اکثر اهنگ های این البوم بدون اعمال ادیت های رادیویی اثاری غیر قابل شنیدن باشن.
از این البوم
For Greater Good of God
These Colors Dont Run
The Goo Goo Dolls - Let Love In
"و یک البوم دیگر!". میگم یه البوم دیگه چون اگه به طور مثال اهنگ های این البوم رو بزارید تو کارهای قبلی جواب میده. از اهنگ های قبلی هم چیزی داخل این کنید باز جواب میده. چیزی بدتر از این هم مگه میشه؟ گوگودالز کوچکترین تلاشی برای تغییر دادن سبک اجراش و یا رفتن به سمت تجربه های جدیدتر رو به خودش نمیده. اگه از این موضوع بگذریم در کل البوم به خودی خود کار قوی و قابل شنیدنیه. امیدوارم در البوم بعدی هم گوگودالز اگه نمیخواد به سمت چیزهای جدید بره حداقل چنین چیزی بسازه و خودش بودن رو فراموش نکنه!
از این البوم
Let Love In
Strange Love
Become
پیشنهاد میشه.
Sugarcult - Lights Out
یه گروه پانک راک که دو ساله(الان دیگه میشه سه سال) باهاشون اشنا شدم. بر خلاف اکثر گروههای که در این سبک فعالیت میکنن (بهشون می گفتم گروههای بعد از مدرسهای!). مهر این گروه به قول معروف! به دلم نشست. کارهاشون همیشه عمیق تر از کارهای مشابه بود.
میشه گفت البوم امسالشون نقطه اوج گروه بود. اوج پختگی گروه چه نظر از نوازندگی و خوانندگی و چه از نظر پرداخت اهنگها.
از این البوم
Dead Living
Los Angeles
Riot
Shaking
پیشنهاد میشه.
Europe - Secret Society
وقتی شنیدم یوروپ امسال البوم میده دهنم به اندازه یه گودال دو متری باز شده بود. اما انگار کافی نبود چون وقتی البومو شنیدم دهنهی گودال به مراتب گشادتر شد!
این که یوروپ به سبک هارد راک قدیم خودش برگشته خیلی لذت بخشه. به خصوص برای ما قستمی از دوران زندگیمون با یوروپ و یوروپهای دیگه سر کردیم.
شاید تنها ایرادی که بشه به البوم گرفت نوع پرداخت خیلی شفاف و تمیز اهنگها باشه.
چیزی که باعث میشه البوم جدیدشون اون تاثیر گذاری کارهای دهه هشتادشون رو نداشته باشه.
از این البوم
Secret Society
Always The Pretenders
Wish I Could Believe
با اینکه سعی کردم به طور خلاصه توضیح بدم ولی خیلی طولانی شد. برای اینکه متن طولانی تر از این نشه از بقیه فقط اسم می برم
John Mayer - Continuum
Wishbone Ash - Clan Destiny
Godsmack - IV