harsh corner
مدتها بود(يک سال و دو ماه)میخواستم گوشهی دنجی برای خودم درست کنم که به دور از سر و صدا وبلاگی يک کم هم اهنگ بشنويم. بالاخره تو اين چند روز خودم رو به تعطيلی زدم و راهش انداختم.
پا پی: اعتصاب وبلاگی همچنان برپاست ولی نمیگذارم اينجا خاک بگيره.
پا پی ۲: يک وقت لينکی, چيزی به اين صفحه ندينها. نه تو رو خدا, نه, خواهش میکنم, استدعا دارم نه!
پا پی ۳: به غير اهنگهای ايرانی همه جور سبکی توش میگذارم. گفتم از اول بگم تا يک وقت تفکرات پيش فرض گونه تو سر پرورش نديد.
يا حق
destination: anywhere
اومدم خداحافظی کنم و برم.
برای يک مدت طولانی اين اخرين پستم خواهد بود. نمیگم میخوام کلا وبلاگ نويسی رو کنار یگذارم چون بهتر از همه میدونم که بالاخره يه روز برمیگردم.
چرا میخوام برم؟
به دو دليل:
چون ديگه حوصله نوشتن ندارم. به خصوص اين اواخر تقريبا نود درصد چيزهايی که نوشتم از سر واکنی و بدون پشتوانهی فکری قوی بود و تقريبا به يک روزمره نويس تبديل شده بودم(شايد هم بودم).
از طرف ديگه حجم زياد کار مانع پرداختن به وبلاگ ميشه.
نه تنها از الان بايد خودم رو برای امتحان فوق و تافل(و احتمالا IELTS) اماده کنم بلکه با اين کار پاره وقت و بقيه کارهای خونه هم بايد کنار بيام.
فعلا مشکلم اينجاست که به جای بيست و چهار ساعت به پنجاه و چهار ساعت در شبانه روز احتياج دارم.
هر وقت با اين مشکل کنار اومدم برمیگردم!
به هر حال درب اينجا رو تخته کرديم رفت پی کارش. تا بعد
يا حق بر دود.