۱.اهنگ رو با کيفيت پايين شنيديم ولی هيچ راهی نيست که بشه با کيفيت بالا گرفتش.
۲. تکليفمون رو با اهنگ مشخص کنيم; برای تمرين و دور هم بودن خونده شده يا يک اعتراض و همراه کردنش با يک جريان؟
- اگر به عنوان يک تمرين يا تجربه حسابش کنيم واقعا عاليه چون در نهايت در بهترين حالت فراتر از اين مرتبه قرار نمی‌گيره
۳.موسيقی اعتراضی علاوه بر شعر بايد موسيقی کوبنده‌ا‌ی داشته باشه. هر چند ضبط کامپيوتری ناخواسته به سنگین‌تر کردن اهنگ کمک کرده ولی استفاده از گيتار کلاسيک چندان جالب نيست. قانونی در اين مورد وجود نداره اما معمولا برای تاثيرگذار کردن اهنگ از ضربات درامز و گيتار الکتريک استفاده ميشه.
- معمولا موسيقی اعتراضی بايد هيجان يا حداکثر شيدايی ايجاد کنه نه اينکه بعد از تمام شدن اهنگ تازه مخاطب فکر کنه که “خوب حالا چی گفت؟”
۴. روی شعر خيلی کار شده. همخوانی‌ها واقعا عالی از کار در اومده ولی شعرخوانی(ورس‌ها) با تاکيد بی مورد و کشيدن بی‌مورد اخرين لغت هر خط زننده شده. متاليکای خدا بيامرز تو اين زمينه تخصص داشت و طبيعتا تفاوت سبکی اين دو گروه قابل قياس نيست.
- نی-هههههه ايست؟
۵. بعد از اينکه همخوانی “نه بگو” برای سومين بار تکرار شد يه جای خالی بزرگ برای سولو خالی می‌مونه.
- حتی يه اوج و فرود ساده روی همين ريف برای تکميل کردن اهنگ کافيه.
۶. اسقف هر چی ميگه برای ارضای روح راکنده‌ی خودش ميگه. مثل هميشه بهتر که توجه نکنيد.