6Mar/064
unplugged
او در سه سالگی پلههای ترقی را به سرعت طی کرد و به بالای پلهکان رسيد.
او, اما در چهار سالگی محض تفنن پلهها را به سمت پايين زير پا کشيد تا سقوطی پرواز گونه داشته باشد.
او ديوانهتر از آن بود که بچه باشد و بچهتر از آن که بزرگ لقب گيرد.
او کـسی نبود جز, کـسی که نبود. جزو نبودش, بودش بود و بودنش نا بودنش.
March 6th, 2006 - 12:05
مطلب زیبایی بود مخصوصا چهار سالهگی…
March 6th, 2006 - 22:10
WoooW
March 6th, 2006 - 23:31
يعني چه خودت چيزي فهميدي !
March 15th, 2006 - 09:41
عالی بود…جدی میگم.