هر کسی اختيار لينکهای وبلاگش رو داره. تعجب میکنم از کسانی که ميان کامنت میگذارن که “اره من بهت لينک دادم” ولی بعد از يه هفته که بهشون لينک نمیدم اين وبلاگ رو حذف ميکنن.
اينجا اين سوال پيش مياد که مگه کسی زورت کرده بود؟ و ايا اينکه برای لينک, لينک دادی يا برای خود وبلاگ؟
به ياد ندارم که حتی يکبار از کسی درخواست لينک کرده باشم*. اگه به نصف وبلاگهايی که اين کنار هستند بريد و سر تا تهشون رو بگرديد لينک وبلاگم رو پيدا نمیکنيد چون هميشه به مطالب وبلاگ و شخصيت وبلاگ نويس لينک میدم نه برای تجارت يا نمیدونم بازارگرمی لينکی.
۱. تقاضای لينک متقابل نداشته باشيد. اگه ببينيم کسی لينک داده مطالب وبلاگش رو دنبال میکنم. ولی در نهايت اين حق رو بهم بديد که سليقهی متفاوت داشته باشم.
۲. اگه يه روز سرچ کردين و ديدين بهتون لينک دادم لطفا از روی بازپرداخت بهم لينک نديد. قرار نيست تو رو دربایستی گير کنيد.
اگه از نويسندهی اينجا و اين وبلاگ خوشتون نمیاد و همين الان بر خلاف ميلتون لينکی داديد, لينک رو برداريد. مطمئن باشيد شخصيت و شعورم حداقل به قدری هست که برای نظر و عقيدهی ديگران اهميت قائل باشم.(به خدا خوشحال هم ميشم - رابطهای که با يک رودربایستی احمقانه شکل گرفته همون بهتر که يک طرفه و شخصی باقی بمونه)
۳. کامنتهای تبليغی رو پاک میکنم. تا حالا هيچ کجا وبلاگم رو جار نزدم و چنين رفتاری رو مشمئز کننده میدونم.
توضيح* = فقط يک استثنا وجود داشت: وقتی ناصر چندين ماه پيش به نوعی خداحافظی کرد بر اساس قانون خود ساختهی لينک مرده, بعد از دو ماه اپديت نشدن لينکش رو برداشتم ولی وقتی برگشت با استفاده از امکانی که خود وبلاگش در اختيار ملت میگذاره براش نوشتم که اگه تمايل داری لينک بده. وقتی نوشتم تمايل, منظورم معنای دقيق کلمه بود. فقط خدا کنه تو رو دربايستی گير نکرده باشه که در اين غير اين صورت وای به حالام, خاک بر سرم و به حول باتری باری تعالی مرگ بر من, که از قرار دادن ملت تو منگنه متنفرم.
من , من , من , …
داري خودتو داد ميزني .
بايد از اين تنفر داشت.
metile
February 24th, 2006