موسيقی و هنرهای تجسمی ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. وقتی در سکوت به يک اثر کلاسيک گوش میکنيد خواه نا خواه تمام چيزهای خوب رو متصور میشيد و حس باز شدن مغز و در کل لحظات خوبی رو تجربه میکنيم. اين موضوع البته اتفاقی نيست و به ترشح يک ماده و يک فعل و انفعال شيميايی در مغز برمیگرده. همونطور که میتونيم از موسيقی کلاسيک برای الهام بخشی برای خلق آثار هنری استفاده کنيم از موسيقی سنگين راک و متال هم ميشه برای کنترل خشم استفاده برد.
البته اين استفاده بايد با دقت و شناخت قبلی صورت بگيره.
شما هيچ وقت نخواهيد ديد که در استاديوم از اهنگهای شلوغ و پرصدا استفاده بشه. به طور مثال در انگلستان که هوليگانهای فوتبالش شهرت جهانی دارند از اهنگهای سرود مانند, مثل We Will Rock Youاستفاده ميشه. اينجور اهنگ های کمک میکنه انرزی به جای بروز فيزيکی از حنجره خارج بشه و در نهايت با تمام اقداماتی که صورت میگيره باز هم به طور تقريبی در اکثر بازیهای مهم شاهد درگيری هستيم.
خشمگين شدن با اينکه از لازمههای طبيعی خلق بشر است ولی چه بسيار خشمهای لحظهای و شوکهای عصبی بودهاند که در نهايت جنايت و يا عمل غير قابل برگشی به بار اوردند.
يکی از راههای ديگر تخليه خشم رو(انرزی مضاعف و نالازم) ميشه انجام حرکتهای سريع(مثلا رزمی مانند) دونست. دوستی داشتم که میگفت “اگه همه يه کيسه بوکس تو خونه داشتند ديگه کمتر شاهد درگيری و نزاع بيهودهی فيزيکی رخ بوديم. مردم ما متاسفانه با ورزش و حتی نرمش کوتاه مدت هم بیگانهاند.
به دو روش تجربی و سادهی ابراز خشم (و يا انرزی زياد) به کمک موسيقی راک میپردازم, انقدر ساده که شايد تعجب کنيد.
روش اول: به کمک کشيدن اشکال.
کاغد و قلم رو پيشنهاد میکنم. البته از ماوس و وسايل رسم کامپيتوری هم میتونيد استفاده کنيد اما به دليل اسيب پذير بودن ممکنه زياد جالب نباشه. ضمن اينکه قلم و کاغذ دو جسم فيزيکی و قابل لمس هستند. در شرايطی که عصبانی هستيم کنترل اعصاب کار سختيه ولی اميدوارم انقدر بر روی خودتون کنترل داشته باشيد که آهنگی انتخاب کنيد. سعی کنيد چيزی که انتخاب میکنيد تم ارومی داشته باشه. اهنگی انتخاب کنيد که با کمی دقت متوجه حرفهای خواننده(وکاليست) بشيد. البته لزوما اهنگ نبايد اروم باشه. بلکه اگر متن ترانهی تندترين و عجيبترين آهنگها رو هم خونده باشيد متوجه گفتههای
اهنگ خواهيد شد. فهم متن اهنگ از اين لحاظ اهميت داره که میتونيد خودتون رو با خواننده همراه کنيد و حتی فرياد بزنيد!
از يه کاغذ کاملا سفيد برای اينکار استفاده کنيد. اهنگ رو به نقطهی شروع ببريد و با شروع صدا خودکار رو به حرکت در بياريد. اشنا بودن با اهنگ اينحا اهميت خودش رو نشون ميده. سعی کنيد همراه با بيت اهنگ دستتون رو حرکت بديد. از نقطهی شروع با رعايت يک نمودار خاص قلم رو حرکت بديد. به این معنا که در هر لحظه, خطوط کشيده شده در دقايق قبلی قابل تشخيص باشند, و با اتمام اهنگ بتونيد حرکت قلم رو از نقطه شروع تا پايان دنبال کنيد.
روش دوم: انجام حرکات سريع.
فقط در صورتی که امادگی بدنی قبلی داريد دست به چنين کاری بزنيد. انجام حرکات ورزشی سريع با بدن خشک…دوه!…عواقبش به پای خودتون. اگه ورزشهای رزمی بلديد که چه بهتر ولی اگر نه دو حرکت مرد افکن بهتون پيشنهاد میکنم.
۱.روی دست ايستادن (Hand Stand)
از دور نقطهای برای انجام حرکت در نظر بگيريد. به سمتش بدويد و نيم متر قبل از اينکه به نقطهی مورد برسيد برای پشتک زدن اماده بشيد. در صورتی که تجربهی قبلی نداشته باشيد حداکثر زاويهای که پا و بدتون با هم میسازه به طور تقريبی پنجاه تا شصت درجه خواهد بود. تکرار حداکثر سه يا چهار بار برای تخليهی کامل انرزی شما کافيه. بعد از انجام اين حرکت برای چند دقيقه کمرتون رو با اب داغ مالش بديد.
۲. گردش سريع به دور خود. (مثل کاری که در زورخانه انجام ميدن)
بهتره چند مورد رو رعايت کنيد:
الف. قبل از شروع نقطهای برای گريز از مرکز و به پايان رسوندن چرخش در نطر بگيريد.
ب. زير پاتون ليز نباشه.
ج. جورابتون رو در بياريد.
د. در تابستان و برای پيشگيری از گرمازدگی احتمالی, بهتره که پارچهی نمدار به دور سرتون ببنديد
توجه کنيد: هر دو روش کاملا تجربی هستند و تا جايی که میدونم هيچ کدوم پايهی علمی يا تحقيقاتی ندارند هر چند که در مورد خودم جواب خوبی داده
p>
روشی که من استفاده میکنم یه کم فرق داره! من موقعی که خیلی خشمگینم وعصبیم:1-در اتاق رو میبندم.2-از کامپیوتر یه آهنگ toolمیچاقم.ترجیحا schism 3-ولوم رو تا ته وا میکنم4- تخلیه انرژی میکنم با میناردکینان هوار میزنم و حرکات ناهنجار از خودم در میارم5- بعد از شنیدن این آهنگ و البته H. و push it احساس مینک که اصولا انرژی واسم نمونده که حالا بخوام خشمگین باشم.یه جور آرامش بعد از طوغان که خیلی میچسبه.6- در نسخ قدیمی استفاده از fade to black & fight fire with fire از متالیکا هم توصیه شده.
پوریا
February 16th, 2006