روزی روزگاری اوضاع خيلی خوبی داشتی.
در جوانی به ولگردها ده سنت کمک می‌کردي, اينطور نبود؟
مردم بهت می‌گفتند “مواظب باش عزيزم, ممکنه ورشکست بشی”.
فکر می‌کردی دارن باهات شوخی می‌کنن
عادت داشتی تمام کسانی رو که
تو خيابون‌ها ول می چرخيدند به سخره بگيری.
اما اين روزها ديگه صدايی ازت در نمياد
اين روزها از تلاش برای فراهم کردن وعده‌ی بعدی غذا,
چندان راضی به نظر نمی‌رسی.
—————–
باب, دی, فاکينگ لان…
…
…
چه احساسی داره
چه احساسی داره که بدون سر پناه باشی
مثل يک ناشناس واقعی
مثل يک ولگرد بی سر و پا
…
…
باب ديلان هيچ وقت خواننده‌ی قابلی نبوده اما با اين همه در اين آهنگ از فرم خاص صداش بهترين استفاده رو می‌کنه چون اين صدای ديلان نيست که می‌شنويم بلکه فرياد يک نسله, سرگذشت ميليون‌ها انسانی که زندگی رو باختند و فرصتی برای جبران ندارند.
فرم اصلی اهنگ ساده‌ست. دختری که زمانی وضع خوبی داشته. ظاهرا در خونه پدر و مادرش بوده و از درامد اونها زندگی می‌گذرونده. از فرصت‌ها استفاده نکرده و حالا به قول مادرم “سرش به سنگ خورده” ولی ديگه کمی برای بازگشت دير شده. حالا خيابون‌ها به اين دختر, همسايه‌ی جديدشون سلام می‌کنند. يک ولگرد تنها.
…
…
تو بهترين تحصيلات مدرسه‌ای رو داشتی خيلی خوب, خانوم تنها.
ولی خودت هم می‌دونی که همش برات مثل يک سرگرمی بود.
هيچ کس به تو ياد نداده که چطور تو خيابون‌ها گليم‌ات رو از اب بکشی.
و حالا به تدريج عادت خواهی کرد.
تو می‌گفتی که هيچ وقت با اون
ولگرد عوضی به توافق نمی‌رسی, ولی حالا قبول کردی
که اون مرد هيچ عذر و بهانه‌ای رو قبول نمی‌کنه
وقتی به چشمانش نگاه می‌کنی
و بهت ميگه “می‌خوای با هم به قراری ببنديم؟”
…
…
داستان به اين سادگی نيست. زندگی يک نسل و يک تيپ اجتماعی رو می‌تونيد در اين اهنگ پيدا کنيد. کسانی که ديگه چيزی برای از دست دادن ندارند. کسانی که زمانی به قول ما عددی بودند و الان هيچ.
ولگرد خيابونی به دختر پيشنهاد ميده که شب رو باهاش بگذرونه. تو دانشگاه‌ها و مدارس طرز زندگی تو خيابون‌ رو به کسی نميدن. در برخورد با ادم‌های عوضی تحصيلات اکادميک به کار نمياد. شايد مجبور باشی برای پيدا کردن يه سرپناه عصمت(نه فيزيکی, بلکه معنوی‌) و غرورت رو بشکنی و تن به قرارداد خيابونی بدی.
…
…
چه احساسی داره
چه احساسی داره که تنها کس‌ات خودت باشی
بدون سرپناه مشخص
مثل يک ناشناس واقعی
مثل يک ولگرد بی سر و پا
…
…
بروس اسپرينگستين ميگه “اولين بار که اين اهنگ رو شنيدم تو ماشين با مادرم نشسته بودم و به راديو گوش می‌کردم. اون ضربه‌ی درام اول اهنگ درست مثل اين بود که کسی درب جديدی به روی ذهن و تفکرت باز کنه”
پال مک‌کارتنی اولين بار اهنگ رو در خونه‌ی لنون شنيد. “مثل اين بود که اهنگ تا ابد ادامه داره. فوق العاده بود. اون به همه‌ی ما نشون داد که ميشد چند قدم به جلو برداشت.”
…
…
تو هيج وقت سرت رو بر نگردوندی تا چهره‌ی خشمگين تردستان و دلقک‌های خيابونی رو
وقتی که هر چيزی در چنته داشتند برات رو می‌کردند ببينی
تو هيچ متوجه نشدی که اين کار حرکت جالبی نيست.
نبايد اجازه می‌دادی که ديگران از فرصت‌های تو استفاده کنن.
عادت داشتی که با مرد روياهات که
روی شونه‌اش گربه‌ی سيامی داشت به گردش بری
سخت نبود وقتی فهميدی
اون مرد غير از چيزی بود که به تو گفته بود
زمانی که تمام چيزی‌هایی که می‌تونست از تو دزديد.
…
…
مثل اکثر اشعار ديلان اين ترانه رو ميشه به هزار معنای مختلف تفسير کرد. اما فکر می‌کنم معنای اصلی چيزی که ديلان ميگه مشخصه. يک ازدواج نا موفق و يا يک دوستی بدون شناخت.
“سخت نبود وقتی فهميدی اون مرد غير از چيزی بود که به تو گفته بود”. چرا…بود…بود…بود…شايد غم انگيز ترين چيز درباره‌ی اين اهنگ اين باشه که فرصتی برای جبران در اختيارت نمی‌گذاره. مجبوری با شرايط کناری بيای. بايد بسازی حتی به قيمت سوختن.
…
…
چه احساسی داره
چه احساسی داره که تنها کس‌ات خودت باشی
بدون سرپناه مشخص
مثل يک ناشناس واقعی
مثل يک ولگرد بی سر و پا
…
از اينجا دانلود و از اينجا بشنويد.
——————————
شنبه‌ی هر هفته, يک اهنگ با ديزی راکر. برای اهنگ‌های قبلی اينجا کليک کنيد.

This entry was posted on Saturday, February 11th, 2006 at 11:47 pm and is filed under Editor Pick. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.