به احتمال زياد خبر تفحص وزارت ارشاد هرندی رو از کتاب‌های منتشره در ارشاد مسجدجامعی خونديد:
“بر اساس نتايج بررسي کميته تحقيق و تفحص از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، 78.6 درصد از کتاب‌های بررسي شده در دوره وزارت احمد مسجد جامعي مسئله دار هستند.”
…
” در اين پژوهش از ميان 107 هزار 321 کتاب منتشر شده در بازه زماني تابستان 1378 تا تابستان 1381، 659 کتاب به صورت رندوم انتخاب و مورد بررسي قرار گرفت. ”
…
” 45.22 درصد از کتاب هاي بررسی شده داراي محتواي داستاني خارجی، 36.42 درصد داراي محتواي داستاني ايراني، 5.31 درصد مربوط به زنان و مسائل آنها، 3.94 درصد شامل ترانه هاي خارجی، 1.05 درصد شامل ترانه هاي ايراني و حدود 2.28 درصد با مضامين متفرقه تاليف شده اند.
…
خيلی دوست دارم اسامی کتاب‌هايی که تحت محتوای ترانه‌های خارجی بررسی شدند رو ببينم.
با اينکه از اينجور کتاب‌ها نمی‌خرم اما با ديدن اسامی گروه‌هايی که اشعارشون برگردون شده می‌تونم تقريبی حدس بزنم که چند درصد اشعار از زير سانسور عبور کردند.
ممکنه در ظاهر معنی مستقيم و کلمه به کلمه‌ی شعر قابل فهم باشه ولی برای درک معنی اصلی و از نظر مفهومی, به مطالعه زياد و دقيق شدن احتياج هست.
به طور مثال وقتی در شعری صحبت از تيغ و آينه ميشه در نود و نه درصد, شعر به نوعی به مواد مخدر ربط پيدا می‌کنه (اين رو به عنوان يه مثال تکراری و آوردم - اينجا يک نمونه‌اش رو ببينيد).
از اينجور استعاره‌ها و “ربط داده شده‌ها” انقدر داريم که بعيد می‌دونم که توسط ارگان بی‌سوادی مثل ارشاد قابل فهم و استنباط باشه.

This entry was posted on Sunday, January 22nd, 2006 at 4:32 pm and is filed under Music. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.