اول يک موضوع رو مشخص کنم, اگه فکر می‌کنيد که به دنبال مدل سازی از تمدن غرب و واردات فرهنگ هستم اشتباه می‌کنيد. اساسا فرهنگ و تمدن غربی نه تنها انحطاط زاست بلکه همين الان نتايج ورود بدون تفکرش رو ميشه در دوگانه زيستی ناشی از سنت و مدرنيته نسل حاضر ديد.
برداشت هر کس, يا در دواير بزرگتر خانواده‌ها و فرهنگ‌ها از اخلاق به شکل محسوسی بالا و پايين داره.
اخلاق مرزی همانند اعتقادات و باورهای فرد داره چون در بحث اخلاق ما با خوداگاه و ناخوداگاه انسان طرف هستيم. اين که مردان ما به طور مثال بعضی مسائل رو برای دختران جوان و يا حتی زنان زشت و بی‌شگون می‌دونند قسمت ناخوداگاه ماجراست.
حتما به مراتب با مردان و يا برادران به شدت غيرتی برخورد داشتيد. افرادی که روح ناموس رو متعلق به خودشون می‌دونند و فرض رو بر صاحب اختيار بودن می‌گيرند. به چنين افرادی نميشه گفت اخلاق مدار يا نمی‌دونم, اخلاق پيشه.
از بحث ناخوداگاه(تعیلمات دیداری و شنیداری در خانواده) که بيرون بيايم به باورهای رايج در اجتماع می‌رسيم.
در همين تهران وقتی از جنوب شهر به شمال, طی مسير ميکنی نه تنها فقط فاصله‌ی طبقاتی, بلکه تفاوت بزرگ فرهنگی رو هم لمس می‌کنی.
طبعا همين تفاوت باورها و ضديت عقايد هستن که نسبی بودن اخلاق رو به اثبات می‌رسونند.
برای تکميل مطلب يک مثال ساده و "تکراری" از تجربه‌ی خودم می‌زنم: بسياری رو ديده‌ام که حتی حرف زدن "دختر دم بخت" با غريبه رو نه تنها خلاف اخلاق بلکه گناه بزرگ و باعث ريخته شدن ابرو می‌دونند.
در عين حال دوستانی هم دارم که ازادانه با دوست دخترشان(که براشون فقط حکم دوست دختر رو داره) ازادانه در خانواده دو طرف رفت و امد دارن بدون اينکه به قبای کسی بد بياد.
خوب حالا شما به من بگو کدوم عمل ضد اخلاق و خلاف "اصول از پيش تعيين" شده‌ست, و کدوم مبادی اداب بشری‌ و "اخلاق گرايانه"‌ و اساسا از نظر شما(شمای نوعی) کدوم درسته؟

کلون در رو می‌بينيد؟ يکی‌اش سيخه و يکيش گرد و سوراخ. اين دو نمادی از آلت جنسی زن و مردی هستند که در اين خونه زندگی می‌کنند. اون گل ميخ‌ها هم نماد سينه‌ی زن و باروری‌ست.
خب حالا نمادها رو بگذاريد کنار وازه‌ی شرم گاه. طبيعتا نه به کاربردن "شرم گاه" باعث حفظ اخلاق و آبرو ميشه و نه ساختن نماد از قسمتهای بدن باعث دريده شدن پرده‌ی عصمت.
آه!...وای بر من!....روح‌ام تسخير شد!.