GrammAr

با ايشون موافقم. اگه بپذيريم که در ابتدا اين مردمان يک سرزمين بودند که زبانی رو به وجود اوردند و اگه بپذيريم که همين مردمان بودند که زبانشون رو گسترش دادند بايد بپذيريم که زبان نه تنها به قيم يا وکيل مدافعی احتیاج نداره بلکه زبان شناسان به جز شناخت زبان و شناساندنش به مردم حق اظهار نظر یا تکلیف کردن ندارند! مگر نه اينکه زبان شناسان فقط به بررسی کلمات و قوانين و ابداعی زبانی می پردازند که توسط ما مردم به وجود اومده؟
يک مثال ساده می‌زنم:
کلمه‌ای مثل "سوتی" در بين جامعه امروز ما پذيرفته شده ولی در بين اهل خواص برچسب ابتذال يا بدتر لمپنيسم هم خورده. اگر همين کلمه به مرور زمان جزو زبان ما بشه زبان شناسان و مدافعان ابتذال(!) در دويست اينده تغييرات روی اين کلمه رو ابتذال خواهند خوند! يا به طور خلاصه بگم, چيزی که از سوی مردم پذيرفته بشه هر چند ممکنه امروز و فردا برچسب ابتذال بخوره ولی در نهايت جزو زبان ميشه. اين مردم هستند که مرز ابتذال رو تعيين می‌کنند نه يک عده زبان شناس که مبنای سوادشون رو از همين مردم دارند.