امروز از همه جا بی خبر تو خونه نشسته بوديم که از وزارت وبلاگ داری ای ميلی اومد که ای ديزی! چه نشسته‌ای که قراردات داره تموم ميشه و اگه تا فلان مدت پول تمديد رو ندی وبلاگ بی وبلاگ.
خلاصه همينطور که در حال دو, دو تا کردن بودم به خودم گفتم چی ميشد اگه اين پول به جای اينکه از اين جيب سوراخ بره از نوشته‌ها و مطالب وبلاگ می‌رفت(نه اينکه خيلی ارزشمندن!)
همين شد که به خودم گفتم اسقف, وقتشه اين افاضات رو صادر کنی و بپينگی.
پس چنين شد که پينگيديم و مطالب را خلق کرديم. به درستی که ما اسقف الراکرين هستيم و هيچ ندانيم.
عارضم به حضور شما که جماعت بلاگر, ويزيتور و در مرحله بعدی خواننده داشتن رو دوست داره.
بالاخره اين مزخرفات رو يکی بايد بالا پايين کنه يا نه؟ و همين جماعت بلاگر که ما باشيم با گوشه چشمی به تمام مخارج پنهان و اشکار لاگيدن بدش نمی‌اد حداقل هزينه هاست و دومين سالانش در بياد يا يه کم جلوتر بريم, درامد هم داشته باشه.
راستش رو بگم زياد به دراوردن پول از وبلاگ بهايی نمی‌دم. چون در شرايط فعلی عملی شدنش..پووووف!…غير ممکن می‌زنه.
پس برگرديم به سراغ مساله اول يعنی افزايش خواننده. هر چقدر هم که بخواهيم سر خودمون يا ديگران رو کلاه بگذاريم باز هم داشتن هزار تا خواننده گذری بهتر از صد تا خواننده‌ی ثابته.
چون قطعا از اون هزار نفر حداقل شايد بتونيم چند نفری رو جذب کنيم.
تا اينجای مساله که مشکلی نبود؟
راستش چند روزه دارم با خودم فکر می کنم اگه يه سرويس تبليغاتی متنی رايگان برای وبلاگ‌های فارسی وجود داشت عجب نعمت بزرگی بود.
اگهی گوگل رو ديديد؟ يک سيستم متنی که به صورت اتفاقی وبلاگ من رو در وبلاگ شما و وبلاگ شما رو در اين وبلاگ تبليغ کنه.
مزيت چنين سرويسی علاوه بر رايگان بودنش اينه که چون در قالب مشخصی به نمايش گذاشته ميشه توجه بيشتری به خودش جلب می‌کنه و حالت خصوصی يا “شخصی” هم به خودش نمی‌گيره.
خوشبختانه آی تی کارهای ما کم نيستند,
اول بگيد ببينيم چقدر با طرز کار و اصل اين سيستم موافق هستيد تا بعد يک فکری برای نوشتنش هم بکنند!

This entry was posted on Sunday, December 18th, 2005 at 8:03 pm and is filed under Other Stuff. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.