Alanis Morissette
دوران مورد علاقه من از موسیقی الانیس :1995 تا الان.
این پست و پست قبلی رو یک جورایی باید با هم خوند چون در عین اینکه ربطی به هم ندارند از نظر مفهومی خيلی نزدیک به همند.
بگذریم!
عرض شود که به جرات باید گفت قبل از الانیس موریست (که با فاصله دو سال از لیز یعنی سال 95, کارش عرضه کرد) چیزی به عنوان فاکتور خشم در موسیقی زنان راکر وجود نداشت.
(البته بحث لحن خشن جداست چون اینجا منظورم ترانهی خشن از نظر مفهمومیست و گرنه اگه صحبت از لحن خشن باشه, نادیا ناسیچ از حاج آقا لمی هم خشن تره!)
اگه تو دهه هشتاد مدونا مظهر زنان "موسیقی ساز" بود, در دهه نود الانیس موریست با البوم
Jagged litte pill و اون شروع طوفانی نقش زنان "راکر و موسیقی دان" رو بازی کرد.در اين البوم مفاهيمی بيان شد که با وجود وجودیتش, تا به حال کسی به سراغ اثبات موجودیتش نرفته بود.
بدون کوچکترین شبههای باید گفت الانیس موریست تنها موسيقی دان راکر, واقع گرا و رک گوییست که در عصر ما زندگی میکنه.
من زمانی اهنگ Its the End Of The World از REM رو برای پرتاب در سکوی بی خيالی گوش میکردم. اگر شما هم وضعی مثل من داريد شک نکنيد شنيدن اين اهنگ انتخاب اول شما رو در اين مورد تغيير میده.
Liz Phair
دوران مورد علاقه من از موسیقی لیز 1993 تا الان
خیلی کم پیش می اد یک نفر با توجه به تجربیات خودش و مشکلاتی که خودش یا دیگران تجربه کردن البومی بسازه که درست همون حرف دل مردم رو بیان کنه.
به همهی اینها زن بودن رو هم اضافه کنید و اینکه در تمام طول تاریخ همیشه (بگم ۸۵ درصد خوبه؟) زنان تحت اهنگهای مردانه به اجرا میپرداختند.
گرچه خود لیز تا حالا چنین ادعایی نکرده اما منتقدان حرفهای موسیقی او رو یکی از فمینست ترین زنان راکر به حساب میارن :
عادلانه قضاوت کردن لیز و پرهیز از خود سانسوری, دو چیزیست که من رو به شدت به این خانم راکر علاقهمند کرده.
اهنگ Extra Ordinary رو دانلود کنيد و حتما نگاهی هم به ليريکس اهنگ بندازيد. مطمئنم مشابهات زيادی بين رفتار خودتون با اطرافيان, و اين اهنگ پيدا میکنيد.
Jon Bon Jovi
دوران مورد علاقهی من از موسیقی جان : 1983 تا 1999
بان جووی به نوعی خوانندهی ملی(!) خانواده ی ما به حساب مياد (میاومد).
البته قضیه مال چندین سال پیشه وگرنه الان که بازديدها محدود به يکم تا يکم شده زیاد وقت نمیشه از سلیقهی هم بپرسیم!(و چه بهتر).
اولین اهنگی که از گروه شنیدم In these Arms, و اولین اهنگ سولویی که از جان شنیدم
Miracle بود.
بان جووی گروه خوبی بود و هر چند با تقليد اما حرفهای کار میکرد. مطمئنا اگه گروه روند البومهای
Keep the faith و These days رو ادامه میداد مسلما الان حرفهای زیادی برای گفتن داشت.
حتی بعد از پاشیده شدن نيمه رسمی گروه در اواخر دهه نود جان البوم سولویی به نام
Destination Anywhere ارایه داد که یکی از قویترین کارهای او (و نه گروه) به حساب میاد
اما از سال 2000 و شروع قرن جدید با چیز تازهای رو در رو شديم.
ما با کسانی طرف هستیم که نه در مقام هنرمند, بلکه در لباس یک بیزنسمن موسیقی تولید میکنند.
در کارهای جدید جان (و کلا گروه) دیگه اثری از خلاقیت گذشته به چشم نمیخوره.
در واقع هر چقدر که گروه در سال 92 سعی کرد خودشون رو از اتهام تجاری بودن مبری کنه (و تا حدودی هم در نزد مردم موفق به اين کار شد) در قرن حاضر با افتخار به دنبال پول سازی رفته و باکی هم از ساختن موسيقی بد نداره.
ولی در هر حال خاطرات جان بان جوویای که در اواخر دهه هشتاد و میانی نود ديدم هرگز از ذهن من پاک نخواهد شد.
دانلود کنید
Jimmy Page
وانا هول لاتا لاو
آ اااااااون ه
وانا هول لاتا لاو
آ اااااااااون ه
آ آ آ آه هاه
ها ها ها ها هاه
ديان ديان ديان دید
ديان ديان ديان دید
لا لا لا لا لاه.
آ ااااااون ه
لا لا لا لاه
وانا هول لاتا لاااااااااااااو
آ اووووون ه
دانلود کنيد
Eminem
دوران مورد علاقهی من از موسیقی امینم : 1997 تا الان
یادم نیست تا حالا چند گفتم که تعصب جایی در تفکر ديزی راکر نداره. با این حساب زیاد نباید از دیدن نام امینم تعجب کرده باشید.
ادمی نیستم که از روی شکمم حرفی بزنم و یا بخوام تحت تاثیر جو از کسی طرفداری کنم.
امینم به نظرم یکی از با استعدادترین موسیقیدانان قرن بیست یکمه یا به اصطلاح دقیق انگلیسی
Gifted ترین.
(به شما که رپ رو موسیقی نمیدونی خسته نباشید میگم)
همون طور که قبلا هم گفتم سیاهان رپ رو متعلق به خودشون میدونن و اینکه یک سفید پوست رپر بتونه نظر مثبت سیاهان رو به خودش جلب کنه نمیتونه چیزی جز یک چالش عمیق فرهنگی باشه.
ماهواره رو روشن کنید. صبح تا شب افرادی رو میبینید که با یک کپی ناقص از امینم رپ کار میکنند.
در اهنگ My name is صداهایی میشنوید که نه تنها افکت نیستند بلکه همشون به صورت زنده ضبط شدند.
به عبارت دیگه امینم یکی از معدود کسانیه که میتونه بدون از دست دادن بیت اهنگ, کلمه يا بعضا جملهای بیان کنه و دوباره به بيت اهنگ برگرده. اگه فکر میکنيد چنین کاری اسونه هدست کامپیوترتون رو بردارید و "همين حالا" امتحان کنید. بهتون ثابت خواهد شد که نه تنها بیت رو از دست میدید بلکه صدای ناشی از تغییر بیت به صورت یک نویز رو رکوردتون باقی میمونه.
برای کسانی که به صورت حرفهای موسیقی کار میکنند همین توانایی (که فقط با تمرين و پشتکار به دست میآد) برای ثابت کردن با استعداد بودن شخص کافیه.
اما همینجا تموم نمیشه :
نمیشه از امینم گفت و از استعداد ترانه نویسیش یادی نکرد.
قبلا گفتم که اهنگهای رپ گرچه از نظر شمای نوعی تماما فحش به حساب مياد. اما ضعف زبان انگلیسی رو نباید به حساب بد و بی راه بودن اهنگ گذاشت چون در هفتاد درصد مواقع منظور از اون کلمات چيزی نيست که شما تصور میکنيد.
اهنگهای امینم (البته در همون دورهای که اشاره کردم) نسبت به دیگر اثار رپ پیچیده و قابل تعلم ترين ترانهها رو داره.
اشارات متعدد به طرز زندگی و تفکر انسانها, طرز برخورد افراد مشهور با مردم و خودشون(بخونيد تلاش برای شکستن شخصيت بت شدهی اين افراد - اهنگ اخير Just Lose it رو يادتون مياد؟) ياد کردن از زندگی خودش, استفاده متعدد از اصطلاحات انگلیسی و اشاره مسخره آمیز و هنرمندانه به اتفاقات روزمره و یا اخبار مهم و تنظيم اين عبارت به طوری که با بيت اهنگ هماهنگ باشند از امینم ترانه نویسی ساخته که کمتر کسی در سبک رپ توانایی برابری باهاش رو داره.
توانايی ترانه نويسی امينم باعث شد داوران بسيار محافظه کار اسکار اهنگ Lose Yourself رو به عنوان
بهترين ساند ترک فيلم انتخاب کنند. هر چند که اکادمی میدونست اين انتخاب براش انتخاب براش گرون تموم ميشه اما حتی با وجود رد پيشنهاد اجرای زنده اهنگ در مراسم اسکار از سوی امينم( بخونيد يک توهين بزرگ به اکادمی - در تاريخ اسکار اين اولين اهنگ برندهای بود که به صورت زنده در شب مراسم اجرا نشد) باز هم از اين تصميم صرف نظر نکردند.
با قاطعيت تمام بايد بگم بعد از کرت کوبین هیچ کس به اندازه امینم باعث تحول و تغییرات اساسی در زندگی و فرهنگ مردم "دنيا" نشده.
شک دارید؟ چشماتون رو باز کنید و نگاهی به اطراف بندازید.
حالا که در حال تلاش برای کنار گذاشتن تعصب هستيد, اهنگ Lose Yourself رو هم دانلود کنید.
این اهنگی از اون دست اهنگهاییست که معتقدم هر انسان موسیقی دوستی باید تو ارشیوش داشته باشه چون شرح حال بسیاری از انسانهای هم عصر ما, انسانهای عصر ماشين رو بيان میکنه.
Tracy Chapman
دوران مورد علاقهی من از موسیقی تریسی : 1983 تا 2002
اولين اهنگی که ازش شنيدم : Fast Car
گاهی وقتها یک عمر میگذره و بر اثر یک اتفاق تازه میفهمی که چقدر به موسیقی یک نفر وابسته شدی. گاهی اوقات هم یک اهنگ چند دقیقهای کارگر میافته و معتادت میکنه.
کلاس زبان میرفتم. درست یادم نیست. اول دبیرستان بودم و کتابهای Head way رو برامون تدریس میکردند.
الان رو نمیدونم ولی اون زمان کتابهای ما مستقیما از انگلیس میاومد و زیر سانسور نمیرفت (حداکثرش حجاب دار کردن نامحرمها بود! - اون هم به ندرت)
کتاب بخش شنیداری هم داشت و با یک یا دو نوار می اومد.
تو یکی از همین جلسهها بود که رسیدیم به متن ترانه Fast Car
اول تصور کردم که اين حتما بايد از شعرهای کلاسيک انگليسی باشه که به صورت دکلمه خونده و ضبط شده.
اما نه!, اینطوری نبود. اين متن ترانهی يک اهنگ قرن بيستمی بود. ترانه ای که توسط يک زن افريقايی - امريکايی نوشته و اجرا شده بود.
باورش سخت بود اما تا خواستم به خودم بیام و ببینیم ماجرا چیه در حالی خودم رو پیدا کردم که چهار زانو جلوی ضبط خونه نشسته بودم و مشغول عقب جلو کردن نوار برای پيدا کردنش بودم.
متاسفانه فعلا نمی تونم اهنگی برای دانلود بگذارم چون پهنای باند پرشین گیگم یک شبه تموم شد و فعلا اکانتم رو هواست. نه میشه دانلود کرد و نه اپلود.
مشکل حل شد.پیشنهاد می کنم اهنگ رو از روی لیریکس دنبال کنید.
هارش هارش.
Blogroll
- 1pezeshk یک پزشک
- Aftaabe زندگی پیش رو
- Cafe Nasseri کافه ناصری
- Dahe 60 دهه ی شصت
- Debsh محمود فرجامی
- Divane Sara مجمع دیوانگان
- Ideas Little ایده های کوچک من
- Kamangir کمانگیر
- Keyboard Azad کیبرد آزاد
- mGhaed محمد قائد
- Mirza Pikowfski میرزا پیکوفسکی
- Mollah Hassani ملا حسنی
- My Confessions یک ذهن خاکستری
- WC Wall دیفال مستراح
- zzZZ وبلاگ های به روز شده
Archives
- November 2011
- September 2011
- August 2011
- July 2011
- May 2009
- September 2008
- August 2008
- July 2008
- June 2008
- May 2008
- April 2008
- March 2008
- November 2007
- September 2007
- August 2007
- May 2007
- April 2007
- February 2007
- January 2007
- December 2006
- November 2006
- October 2006
- September 2006
- August 2006
- July 2006
- June 2006
- May 2006
- April 2006
- March 2006
- February 2006
- January 2006
- December 2005
- November 2005
- October 2005
- September 2005
- August 2005
- July 2005
- June 2005
- May 2005
- April 2005
- March 2005
- February 2005
- January 2005
Categories
- Artist Review (2)
- Back, When Music was Music (3)
- Crap (39)
- Destination:Anywhere (1)
- Dude, you are my Hero (18)
- Editor Pick (28)
- Alternative (1)
- Blues (1)
- Classic Rock (1)
- Country (1)
- Hard Rock (2)
- In The Name Of Gospel (1)
- Instrumental (2)
- Progressive Metal (1)
- Punks Night Out (1)
- Rock (1)
- Feel It (4)
- Guitar Tablature (2)
- Illusions (93)
- Life (9)
- Music (33)
- New Releases (2)
- Other Stuff (48)
- Out of Bounds (7)
- Over Dosed (12)
- Picture (4)
- Politically Incorrect (1)
- Rap Music History (3)
- Rewind the Tape (2)
- Short of a Joy (2)
- Sketches (2)
- Taxi Tips (1)
- Toolz (10)
- Uncategorized (2)
- Unpolished Songs (5)
- Welcome to the Videos (4)
