دوران مورد علاقه‌ی من از موسیقی جان : 1983 تا 1999
بان جووی به نوعی خواننده‌ی ملی(!) خانواده ی ما به حساب مياد (می‌اومد).
البته قضیه مال چندین سال پیشه وگرنه الان که بازديد‌ها محدود به يکم تا يکم شده زیاد وقت نمیشه از سلیقه‌ی هم بپرسیم!(و چه بهتر).
اولین اهنگی که از گروه شنیدم In these Arms, و اولین اهنگ سولویی که از جان شنیدم
Miracle بود.
بان جووی گروه خوبی بود و هر چند با تقليد اما حرفه‌ای کار می‌کرد. مطمئنا اگه گروه روند البوم‌های
Keep the faith و These days رو ادامه می‌داد مسلما الان حرفهای زیادی برای گفتن داشت.
حتی بعد از پاشیده شدن نيمه رسمی گروه در اواخر دهه نود جان البوم سولویی به نام
Destination Anywhere ارایه داد که یکی از قویترین کارهای او (و نه گروه) به حساب میاد
اما از سال 2000 و شروع قرن جدید با چیز تازه‌ای رو در رو شديم.
ما با کسانی طرف هستیم که نه در مقام هنرمند, بلکه در لباس یک بیزنس‌من موسیقی تولید می‌کنند.
در کارهای جدید جان (و کلا گروه) دیگه اثری از خلاقیت گذشته به چشم نمی‌خوره.
در واقع هر چقدر که گروه در سال 92 سعی کرد خودشون رو از اتهام تجاری بودن مبری کنه (و تا حدودی هم در نزد مردم موفق به اين کار شد) در قرن حاضر با افتخار به دنبال پول سازی رفته و باکی هم از ساختن موسيقی بد نداره.
ولی در هر حال خاطرات جان بان جووی‌ای که در اواخر دهه هشتاد و میانی نود ديدم هرگز از ذهن من پاک نخواهد شد.
دانلود کنید

This entry was posted on Saturday, November 19th, 2005 at 3:19 pm and is filed under Dude, you are my Hero. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.