اتفاقا همون زمان‌ها بود که برای اولین بار نامه‌های شخصی هدایت رو می‌خوندم و “یا حق” گویی هدایت بدجوری تو ذهنم وول می‌خورد.
اولین نتیجه این بود:
“یا حق یا دود”…!!….. الحق که عبارت فوق العاد‌ه‌ای بود !!
ولی در نهايت ترجیح دادم از حرف اضافه بر به جای یا استفاده کنم.
حالا حکايت اين است!
همه‌ی ما در زندگی به يک هنرمندانی دلبستگی داریم.
این علاقه ممکنه با نگاه و صدای اول به وجود بیاد و يا در طور سالها. اما در نهایت کسانی هستند که ما هنرمندی و خلاقیتشون رو ستایش می‌کنیم.
اولین متاسفانه‌ی امروز از جایی شروع میشه ما جهان سومی‌ها تو دار هستیم و به جز داستان بدبختی به تعریف چیز ديگه‌ای علاقه نداریم. همین امر باعث میشه کمتر کسی جرات کنه وارد جایی بشه و داد بزنه اقااا من فلانی رو دوست دارم(حالا درسته گفتم جايی. ولی نگفتم تصور سالن فرودگاه رو بکنيد که. ای بابا! - می‌تونيد جا رو کانون دوستان بگيريد. داد رو هم يک تبادل علايق معمولی فرض کنيد. دوه!..اين چيزا ديگه توضيح لازم داره؟)
کانون اجتماعی شما رو نمی‌دونم ولی اطرافیان من از لفظ “بهشون گوش می‌کنم” استفاده می‌کنند که از بيخ يک معنای ديگه داره.
دومین متاسفانه امروز متعلق به اون افراد متعصب و سبک یا فرد پرسته.
از این دست ادم ها که خدا رو کشت کم نداریم.
تا اسمی بالاتر از اسم مورد پرستششون بیاری گازت می گیرن و هوار!….
و طبيعتا همین ترس از ضایع شدن یا دیدن برخورد مخالف هم در تو داری افراد نقش زیادی داره.
می‌خوام یک سری پست با عنوان
Dude, you are my Hero - رفيق, تو قهرمان من هستی
شروع کنم و به طور علنی بگم در دنیای موسیقی چه کسانی رو سرمشق خودم قرار دادم
شما هم ممکنه نظری له یا علیه من داشته باشید ولی هر کسی نظر خودش رو داره و کاری هم به کسی نیست.
حرف اخر اینکه این فهرست به هر حال باید به یک ترتیبی پابليش بشه. به اين معنا که پس و پیش بودن افراد در این لیست دلیل بر برتری یا پست تری کسی بر کسی نیست.