دوران مورد علاقه‌ی من از موسيقی بروس :از ۱۹۷۵ تا الان
اولین اهنگی که از بروس شنیدم Born in the usa بود.
درست یادم میاد : روی تخت دراز کشیده بودم و داشتم با ملافه بازی می‌کردم که اهنگ شروع شد.
ضربات درامز غیر از اون چیزی بود که تا به اون روز شنیده بودم.
خواننده صدای گرمی داشت. اونقدر گرم که تو سی ثانیه ی اول یک نفر رو به طرفدارانش اضافه کرد.
بيشتر از پونزده سال از اون زمان می‌گذره و هنوز هم ميتونم به دور از دل‌زدگی به همون اهنگ‌هایی که هزاران بار پخششون کردم گوش کنم و لذت ببرم.
موسیقی بروس وصف شدنی نیست. باید سکوت کنی و بگذاری اهنگ خودش رو ثانیه به ثانیه تو مغزت حلاجی کنه.
نتیجه چهار دهه تولید موسیقی و صرف عمر برای بیان حرف‌ها و واقعیات جامعه جایگاهیست که اسپرینگستین بر فرازش ایستاده و دیگران ارزوی تجربه کردنش رو دارند :
ساختن یک شخصیت دوست داشتنی, و خلق صدايی که هرگز پیر نخواهد شد.

This entry was posted on Wednesday, November 9th, 2005 at 9:13 pm and is filed under Dude, you are my Hero. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.