
دوران مورد علاقه من از موسیقی الانیس :1995 تا الان.
این پست و پست قبلی رو یک جورایی باید با هم خوند چون در عین اینکه ربطی به هم ندارند از نظر مفهومی خيلی نزدیک به همند.
بگذریم!
عرض شود که به جرات باید گفت قبل از الانیس موریست (که با فاصله دو سال از لیز یعنی سال 95, کارش عرضه کرد) چیزی به عنوان فاکتور خشم در موسیقی زنان راکر وجود نداشت.
(البته بحث لحن خشن جداست چون اینجا منظورم ترانهی خشن از نظر مفهمومیست و گرنه اگه صحبت از لحن خشن باشه, نادیا ناسیچ از حاج آقا لمی هم خشن تره!)
اگه تو دهه هشتاد مدونا مظهر زنان “موسیقی ساز” بود, در دهه نود الانیس موریست با البوم
Jagged litte pill و اون شروع طوفانی نقش زنان “راکر و موسیقی دان” رو بازی کرد.در اين البوم مفاهيمی بيان شد که با وجود وجودیتش, تا به حال کسی به سراغ اثبات موجودیتش نرفته بود.
بدون کوچکترین شبههای باید گفت الانیس موریست تنها موسيقی دان راکر, واقع گرا و رک گوییست که در عصر ما زندگی میکنه.
من زمانی اهنگ Its the End Of The World از REM رو برای پرتاب در سکوی بی خيالی گوش میکردم. اگر شما هم وضعی مثل من داريد شک نکنيد شنيدن اين اهنگ انتخاب اول شما رو در اين مورد تغيير میده.

مي خوام اين اهنگو دانلود كنم ولي مي نويسه :bandwith exceeded !
حالا چيكار كنم !!!!!!1
—————-
دیزی راکر
باید حدودا 11 ساعت صبر کنی
دmahyar
November 21st, 2005
فقط از کانادایی های کار درست نیل یانگ مونده دیزی جان!
Bahram
November 22nd, 2005