fo-shizzle, rap iz et -part III

گفتم که توضیح میدم چرا با رپ ایرانی مشکل دارم ولی شاید بهتر باشه اول بگم کلا با تبدیل کردن فرهنگ یا همون فرهنگ وارداتی مشکل دارم.
هان..نظرت چیه؟
معتقدم وارد کردن یک فرهنگ از کشور بیگانه مشکل داره..دوه!...اگه به دیده‌ی من و شما فرهنگی خوب میاد به این دلیله که ما اون فرهنگ رو در جای درست و به شکل درست دیدیم.
من رپ رو خیلی قبل تر از اینکه سبک موسیقی بدونم یک فرهنگ می‌دونم. توضیحش رو دادم پس واردش نمی‌شم
فرهنگ رپ از برخورد دو فرهنگ متفاوت سیاه و سفید ناشی شده و بحثش از تمام سبک‌های موسیقی دیگه جداست.
سیاه‌ها رپ رو متعلق به خودشون میدونن چون ساخته دست اونهاست و ساده به دستش نیاوردن.
دارم صحبت از قرن 21 می‌کنم. زمانی که امینم خودش رو مطرح کرد.
شما جهان سومی ها خیال می‌کنید چی؟
اگه به واسطه Dr.Dre (که جوامع سیاه پوستان و رپرها به خاطر گروه N.W.A و کارهای سولو خیلی روش حساب میکنن) و گروه D12 نبود امینم هم به سرنوشت بیستی بویز دچار میشد.
چه سرنوشتی؟
بایکوت.
سیاه‌ها رپر های سفید رو یک مشت فرصت طلب می‌دونن و به هیچ وجه حاضر نیستند سهم ازادیشون رو با کسی قسمت کنند.
شما چی خیال می‌کنید؟
همین الان اگه برید تو ایالتی مثل مینه سوتا و داخل يک شهر کوچک که بشيد از همون ابتدا متوجه نصف شدن شهر ميشيد.
قسمت سیاه های اشغال نشین و سفید‌های فئودال.
هاه فکر کردید فرهنگ طرد کردن سیاهان ور افتاده؟
نه رفیق اون فقط مخصوص تلویزیون و برنامه‌های مسخرشه.
باید واقعیت رو دید.
واقعیت اینه که تو ايالت‌هايی دو قرن قبل برده داری ازاد بوده هنوز هیچ سیاهی جرات ورود به کافه‌ی سفید هارو نداره چون میدونه یا با گلوله, یا با مشت لگد جوابشو رو میدن.
واقعیت اینه که تو اون ایالت‌ها یک سفید حاضر نیست با سیاه‌ها زیر یک سقف غذا بخوره.
واقعیت اینه که سیاه‌ها برای حرکت در شهر محدوده‌ی نانوشته اما مشخصی دارن.
چنین قوانینی ممکنه در شهرهای کوچک راحتر قابل اجرا باشه اما در بزرگترین شهرها هم وضع همینه.
می‌خوای واقعیت رو بدونی؟
واقعیت اینه که اگه پلیس تو یه دزدی یه سیاه رو با یه سفید بگیره به اون سیاه بیشتر مشکوکه.
هر دو مضنونن, اما حتی افسر پلیس هم دوست داره سیاهه رو بندازه زندان.
این عمل‌ها چندان بی جواب هم نیست.
هر سفیدی جرات نمی‌کنه به منطقه سیاه‌ها وارد بشه.
حتی پلیس هایی که در مناطق سیاه پوست فعالیت می‌کنند سابقه کاری و فعالیتشون رو با بقیه فرق می‌کنه.
هاه اجتماعات بزرگ؟
کسی اینجا تو نیویورک زندگی نمی‌کنه؟
اگه زندگی میکنی بهتره بهشون بگی از کدوم قسمت شهر به بعد مترو تو دست سیاهاس و اون معدود سفيد پوستای باقيمونده جرات نطق کشيدن هم ندارن.
کسی اینجا تو شیکاگو زندگی نمی‌کنه؟
پس بهتره بهشون بگی. بین سفیدا رسم که بگن سیاه شیکاگویی دو تا فرصت برای زندگی داره. بستکبال یا مواد.
کسی اينجا تو کاليفورنيای جنوبی زندگی نمی‌کنه؟
پس به اينا بگو هفته‌ای چند درگيری مسلحانه بين پانک راکرها با سياه پوستها پيش مياد.
تو قسمت قبل گفتم که فرهنگ هود Hood نشینی یکی از مهمترین فرهنگ های سیاههاست.
محله‌های مخصوص سیاهان همیشه جدا از بقیه بوده .
همیشه کثیف ترین و بدترین جای شهر ماله سیاهها بوده. خونه‌هایی که حاضرم قسم بخورم نمونه‌ش رو تو این شهر پیدا نمی‌کنید.
همین بدبختی باعث شده همشون یا به قاچاق مواد و اسلحه و یا به دله دزدی رو بیارن.
فرهنگ هود نشینی میگه بیزینس ما نه تنها از سفیدها جداست بلکه سیاه‌های محله کناری هم دشمنان ما هستند.
فرهنگ هود نشینی میگه برای وحدت بیشتر باید از لباس و اصطلاحات خودمون استفاده کنیم.
فقط تو فرهنگ هود نشینی می‌تونید کسانی رو پیدا کنید که پدر و مادر ندارن ولی سالهاست که با یکی از همسایه‌ها زندگی می کنند.
فقط تو فرهنگ هود نشینی می تونید شاهد پناه دادن به متهمان فراری باشید.
فقط تو فرهنگ هود نشینی می تونید برادری رو پیدا کنید که افراد فامیلشو به خاطر خیانت به محله‌ی کناری می‌کشه.
رپ به وجود اومد تا از این مشکلات بگه. رپ به وجود اومد تا حباب رویایی تلویزیون رو بشکنه و مشکلات رو بیان کنه.
رپ به وجود اومد تا نفرت سیاهان رو از زندگی بیان کنه.
رپ به وجود اومد تا مرهمی باشه بر زخم های غیر قابل درمان سیاهان.
شما رپ تلویزیونی رو می‌بینید در حالی که سیاهان واقعی و به وجود اورندگان رپ اون رو یک توهین بزرگ به فرهنگ سیاه‌های افریقایی - امریکایی میدونن.
هي! چرا نمی‌خوای قبول کنی پشت تمام کمپانی‌های موسیقی سازی یک مغر سفید خوابیده؟
هاه؟
چرا نمی‌خوای قبول کنی تمام این کمپانی‌ها مجبور به رعایت قوانین و پيروی از خط دادن‌های دولتی هستند؟
هاه!
اونجا امریکاست. جایی که هر کی بیشتر پول داشته باشه قدرت رو داره.
یعنی تو نمی‌خوای قبول کنی دولت باید یک جوری به روی تمام این مشکلات سرپوش بگذاره؟
اوه هوه!
چه راهی بهتر از ازادی عمل دادن به سیاهها؟
نباید گذاشت تا این مشکلات تبدیل به تجمع و تشکل بشه.
اوه هوه!
پس چی کار می کنیم؟
به سیاهها اسکار میدیم. آره ازشون بیشتر ویدیو پخش می‌کنیم!
اصلا یک, نه دو تا تلویزیون مجانی براشون راه میندازیم.
فکر می‌کنی دارم از روی هوا حرف می‌زنم جهان سومی بدبخت؟
اينو بخواه
ولی اینا همش عین واقعیته. یک نگاه به موزیک ویدیوهای تولیدی بنداز.
هاه
کجا می‌تونی جایی بهترین از این برای تبلیغ پيدا کنی؟
هاه!؟!
جدیدترین ماشین ها. جدیدترین وسایل الکترونیکی. لباس‌های هزار دلاری. احمق‌هایی که زنجیر دو کیلویی به گردنشون انداختن و پول‌هاشون رو جلو دوربین بر می‌زنن.
و تو جهان سومی اینجا تو خونت نشستی و با خودت میگی اوه هوه اینو ببین! اونو ببین!
و ناخوداگاهت هم میگه: اصلا این "مشکل" که میگن, چی هست؟
چیزی که خیلی‌ها نمی‌دونن(يا نمی‌خوان بدونن‌) اینه که اون طرف هم از پایین ترین جاها و با بی‌پولی شروع کرده.
این کمپانی‌ها و مغزهای سفید بودن که باعث و بانی موفقیت طرف شدن و هر آن که اراده کنن, می‌تونن طرف به روز اول برگردونن اما این کارو به دو دلیل نمی‌کنن:
1.بیزنسشون به هم می‌خوره.
2.کلاهشون با دولت توی هم میره.
اولین کسی نبودم که چنین کشف (زررررت) بزرگی کردم و کاری هم به موش و گربه بازی ملت و دولت اون کشور ندارم.
می‌خوام بهت بگم:
ما نمی‌تونیم این فرهنگ رو وارد کنیم:
ایا ما با یک هزارم درصد مشکلاتی که سیاهان داشتند و دارند برخوردی داشتیم؟:
آره قبول هر ملتی مشکلات خودش رو داره:
اما...
در حالی که رپ افریقایی - امریکایی متعلق به بدبخترین قشر جامعه‌ست,
تو ایران یه مشت پول دار بی‌اطلاعات صاحب این سبکن.
در حالی که رپرهای واقعی افریقایی - امریکایی یک لباس هم ندارن بپوشن,
جغله‌های جهان سومی ما برای عکس گرفتن شلوار پیرهن شصت هزار تومنی زیپ میکنن.
با سیاه یا سفید بودن طرف کاری ندارم:
مشکل اینه که تو ايران ادم‌هایی دارن از این سبک سو استفاده می‌کنن که کوچکترین شباهتی به ماهیت رپرهای واقعی ندارن.
رفیق تلویزیون خاموش کن. از کانال من واقعیت ها رو ببین.
بگذار من راوی باشم.