صحبت کردن در مورد البوم بان جووی سخته. خب سخت از این لحاظ که اولا من طرفدار قدیمی بان جووی هستم و مسلما وقتی یک طرفدار بخواد نظری بده باید مراقب باشه که در دام خاطرات خوب یا بدش گرفتار نشه و چیزی که شنیده رو مد نظر قرار بده. سخت از این لحاظ که در این البوم ما با فرمول جدیدی از بان جووی طرف هستیم.
مولفهها و تکنیک های استفاده شده در البوم از نوع قرن بیست و یکم هستند. از نوعی که با اضافه شدن به هر البومی ریشههای پاپ رو وارد سبک گروه میکنند. قبل از بررسی البوم باید ببینیم ما از این گروه که حالا دیگه با سابقه به حساب مياد چه انتظاری داریم؟ ایا انتظار داریم این مردان چهل ساله مانند دهه هشتاد روی سن فریاد زنان بدوند و با موهای بلند و حرکات عجیب مارو سرگرم کنند؟ ایا ما میخوایم گروه رو جدا از هم و در کارهای سولو ببینیم؟ یا میخوایم شاهد پیمان برادری بعد از اجراشون باشیم؟ ایا میخوایم گروه رو در حالی که به دنبال “چیزی برای باور کردن” میگردند و دنیا رو زیر پا می گذارند ببینیم؟ و یا در لباس مخملی و در قرن جدید؟ و شاید هم به دنبال چیزی جدید از گروه هستیم؟. بله حقیقت اینه که بان جووی تجربههای مختلفی رو پشت سر گذاشته.
تا به حال کسی رو سراغ نداشتم که به اهنگهایی از هر سه دهه فعالیت بان جووی گوش داده باشه و در اون میان حداقل از يک! اهنگ لذت نبرده باشه. چیزی که به کرات در مورد بسیاری گروهها شخصا تجربه کردم و نکته دوم این که هر کدوم از ما خواه طرفدار و خواه دنبال کننده صرف, به یک بخشی از فعالیت گروه بیشتر علاقه مندیم یا ساده بگم از یک البوم بیشتر از بقيه لذت میبریم. و نکته ای که اکثرا ازش غافل ميشيم اينه که معمولا گروههایی که مواد اولیه رو خودشون تولید میکنند. یعنی هم صدا و هم متن توسط اعضای گروه تولید ميشه, معمولا بعد از ضبط و پخش البوم اون تجربه رو تموم شده میدونند.و به دنبال چیزهای جدیدتری میگردنند. با این حساب و بعد از تجربه ناموفق Bounce
در سال 2002 ما با چیز جديدی مواجه هستیم.
در ابتدا شاید بد نباشه از کاور البوم شروع کنیم. کاور از یک صورتک ساده بر بک گراند قرمز تشکیل شده. اولین و مشخصترین چیزی که از کاور استنباط میشه, تلاش گروه برای باب کردن و یا جا انداختن یک نشانه در میان طرفداران گروهه. و يک نشان شناسايی در ميان مردم عادی.
اين ادعا با دیدن ویدیوی Have a nice day به من ثابت شد. در واقع این یکی از ساده ترین و کم هزینهترین راههای تبلیغ و نفوذ بیشتر در میان مردم جوامع مختلفه. هیچ جمله یا حرفی نمیتونه قدرت بیان یک شکل (به خصوص یک شکلک کودکانه که با لبخندش میخواد به ما بگه هی رفيق, اوضاع مرتبه!) رو داشته باشه. این روش در جهان تبلیغاتی امریکا چندان عجیب و قابل بحث نیست.
البوم از دوازده ترک تشکیل شده و با حساب Bonus سيزده ترک. من هنوز چهار اهنگ رو نشنیدم -و جایی ندیدم که دانلودشون کنم-, ولی فکر می کنم نه اهنگ بقیه کار معرفی رو به درستی انجام داده.
از اهنگ اول شروع کنیم
Have a nice day:
هی مرد! از اینکه برام روز خوبی رو ارزو می کنی متشکرم ولی به من بگو چیز جديدی تو دستت هست یا نه؟.
اولین بار این اهنگ رو تو لایو ایت شنیدم و تقریبا با یک حساب ساده و منطقی نتیجه گرفتم فقط کافیه لیست اهنگها رو دستم بگیرم, دهنمو کج کنم, و به سبک Its my life بخونم, بلاه بلاه…چیزه دیگهای ندارم به این یکی اضافه کنم.
Last Man Standing:
این اهنگ برای باب دیلان فقید خودمون نوشته شده. برای مردی که از معدود باقیماندههای نسل اصیل موسیقیه مدرن به حساب میاد. اهنگ شروعی اگرسیو داره. شروعی که بیشتر مختص گروه های متاله تا راک و البته فراموش نکنید که سبک گروه بان جووی پاپ متاله. اهنگ متن حساب شده و دقیقی داره و شاید شما هم هنگام شنیدن اهنگ به خودتون بگید اگه این تکه رو فلان جور میخوند بهتر بود! مهر توصیه من روش میزنم - بگیریدش!
Welcome To Wherever You Are:
خب همین طور که از اسم البوم بر میاد ظاهرا قرار به ما انرزی مثبت دایورت کنه. این اهنگ هم همین سعی رو داره. اول اهنگ بدجوری شبیه کارهای “تیم مک گرا”ست ولی حیف که یکی از مهمترین جملات قصار! دنیای راک رو از “سمی سونیک” قرض گرفته (این جمله انقدر مهم و محبوب هست که نشه اسم دزدی یا کپی برداری روش گذاشت)……
Every New beginning Comes from Other beginnings End -Semisonic -Cloing Time
که تبدیل شده به
Every New beginning needs some beginnings End
بهتون قول میدم Chorus (یا همون همصدایی خوندن) اخر اهنگ تا چند روز تو گوشتون تکرار بشه و کلی کیف کنید!. خودم همینجا قول میدم!. به خاطر سی ثانیه اخرش هم که شده گوش بدید!
?Who Says You Can’t Go Home:
کی گفته تو نمی تونی بری خونه؟ کی گفته من این رو شنیدم؟ بریم اهنگ بعد!
I Want Be Loved:
نشنیدم
Bells Of Freedom:
باب دیلان یک اهنگ داره به نام Chimes Of Freedom که به غیر از تشابه اسمی, بگی نگی تشابه معنایی هم دارند. تا حالا این چنین سبک خوندنی رو از جان ندیده بودم. ترکیبی از سیستم البوم
These Daysبا اهنگی مثل Mystry train برای ارشیو جمع کردن بد نیست ولی توصیه نمی کنم
Wildflower:
اتفاقا شریل کرو همین پیش پای شما یک البوم با همین نام بیرون داد.
اين اهنگ باز هم منو یاد “سمی سونیک” انداخت اینبار Semisonic - Secret Smile
اگه جای اضافی رو هارد کامپیوتر دارید دانلود. تعریفی نداره ولی بد هم نیست
Last Cigarette:
شروع جالبی نداره. در واقع جان با این ورس Verse خوندنش ریده!
که خوب در ادامه اهنگ کمی تا حدودی جبران میشه. اين يکی جون میده برای پشت چراغ قرمز!
این هم مهر تایید خورد.
I Am:
بد نیست یه کم زیادی توش شلوغ کردن. که بهش میگن اوور هوا گیری!. سلفز کار نداریم اینجا؟
Complicated:اوریل لاوین رو یادتون میاد؟ با یک اهنگ همنام بود که معروف شد. اهنگی که خودم هم دوستش دارم.
کسانی که اونو شنیدن شاید براشون بيشتر جالب باشه این اهنگی چه مدلیه,
باید بگم با اینکه باز هم تو مایههای Crush کار کردن ولی خب بد نیست.
Novocaine:
تا حالا کسی با شلنگ بهتون شاش کرده؟
حالا جای شاش رو با درامز و وکال عوض کنید
Story Of My Life:
هنوز نشنیدم که چيزی بگم.
>>>>در کل از پنج نمره به اين البوم سه میدم. بدبخت به رتبه صد بيلبورد هم نرسيد! (هنوز که نرسيده)
پا پی : تو کامنت جوابها رو دادم.
اول اينكه مي خوام ازتون تشكر كنم بابت گذاشتن اين اهنگها و زحمتي كه كشيديدو ازتون مي خوام اگه مي تونين اين روند رو ادامه بدين و اهنگهاي ارزشمند رو روي سايت قرار بدين.اين اهنگ رو هم دانلود كردم و اولين اهنگي هست كه از بان جووي مي شنيدم.اهنگ نسبتا دلنشيني بود ولي ابدا اون چيزي نبود كه من فكر مي كردم(باتوجه به تعريفهايي كه از اين خواننده شنيده بودم).يا شايدم اين فكر به اين خاطر به ذهنم رسيده كه اين چند روز در حال گوش دادن به شاهكارهاي گروه ميوز بودم مثل نيو بورن.و نا خود اگاه در حال مقايسه اين دو.و شايد مقايسه چندان درست نباشد چون در هر صورت من در سبك راك يه شنونده تازه كار هستم.باز هم تشكر.موفق باشيد.
mahyar
September 18th, 2005
ميوس رو داري با جون بون جووي مقايسه ميكني عزيز من
يه شعر قديمي ميگه
خايه لرزان پير و سينه لرزان يار
هر دو لرزانند اما اين كجا و ان كجا
در ضمن ديزي جون
كار قشنگي ميكني اينار و گزاشته رو سايت
با اينكه فكر ميكنم اين البوم رو خيليا زودتر دانلود كردن
به هر حال دستت درد نكنه
اميد كه ادامه داشته باشه
metile
September 19th, 2005
متايل عزيز به هرحال من كه گفتم در سبك راك تازه كار هستم !در ضمن ديزي عزيز همين الان اهنگ دوم رو دانلود كردم.مي دوني درحقيقت با يه دفه گوش كردن نميشه درباره يه اهنگ قضاوت كرد بايد چند دفعه و با حال و هواهاي متفاوتي گوش كرد.من تا سال سوم دبيرستان( سه سال پيش) فقط موسيقي كلاسيك گوش مي دادم !و انواع ديگه موسيقي رو مسخره مي كردم !ولي به مرور ديدم تغيير كرد و با وجود استمرار علاقه ام به موسيقي كلاسيك سبكهاي ديگه رو هم گوش ميدم ولي اطلاعاتم زياد نيست.در هر صورت خوشحال مي شم اگه شما اثار ارزشمند رو معرفي كنيد يا در صورت امكان براي دانلود قرار بديد.باز هم تشكر.موفق باشيد.
mahyar
September 19th, 2005
در مورد این البوم, اهنگ ها و کلا بان جووی نظرمو می نویسم. ولی فعلا کمی زوده
Dizzy
September 19th, 2005
ديزي عزيزنميدونم چرا اين اهنگ سومي كه گذاشتي رو بعد از دانلود نتونستم انزيپ كنم.در هر صورت يا اشكال از فايل هست يا اينكه درست دانلود نشده.در هر صورت من منتظر اهنگ بعدي هستم!(حالا نگي چه پرروئه اين پسره!)راستش من تازه كم كم دارم به سبك بان جووي اشنا مي شم كه ايشون كارشون چجوري هست چون من البوم هاي قديم ايشون رو نشنيده بودم.تو اين 3 يا 4 ماهي كه موسيقي(نسبتا!) راك گوش مي دم بيشتر اهنگهاي اوانسينس و ميوز و كلد پلي و استينگ گوش دادم (راستش نمي دونم استينگ سبكش راك هست يا نه !)و بيشتر اونها رو هم از سايت ميثم عزيز كه صاحب وبلاگ ديوونه دات كام هستند دانلود مي كردم و البته مطالبي كه شما گاهي اوقات درباره موسيقي مي نوشتيد مي خوندم.بازهم اززحمات شما براي اپلود اهنگها تشكر ميكنم.
mahyar
September 20th, 2005
ديزي عزيز به هر حال اين شانس من بوده كه معارفه با بان جووي بايد اينجوري مي شده !در هر صورت اهنگهاي قديميش رو هم سعي مي كنم گير بيارم و گوش بدم.البته من از همين اهنگاش هم بدم نمياد.البته بهتره كه اهنگاشو بصورت انتخابي رو سايت بذاري چون من شنيدم اين البوم پونزده تا اهنگ داره!اتفاقا صفا در وبلاگ صفا در لوس انجلس در چند پست پيششون اسم چند تا از اهنگهاي اين البوم كه به نظر ايشون بهتر از بقيه بوده رو نوشته بودن مثل last man stnading , unbreakable, have a nice day وstory of my life.من نمي دونم شما هم با ايشون موافق هستيد يا نه.باز هم تشكر از شما.
mahyar
September 20th, 2005
البته نميدونم چرا تو نظرخواهي شما انگليسي نمي شه نوشت !يعني يا بايد فقط انگليسي نوشت يا فقط فارسي وگرنه قاطي ميشه !مثل كامنت بالايي من !در هر صورت انگليسياش اسم اهنگهاست .شما فارسيهش رو جدا بخونين اونا رو جدا كه بفهمين چي گفتم!
mahyar
September 21st, 2005
من از کنترل پنل انگلیسی ها رو راحت می بینم. نمدونم باید یه فکری به حالش کرد..در مورد البوم هم تا امروز فردا کل اهنگ ها رو می گذارم..اصولا اهل نصفه کاری نیستم
Dizzy
September 21st, 2005
سلام دوباره به ديزي عزيز.كامپليكيتد هم دانلود شد.در بين اين اهنگهايي كه تا امروز لطف كرديد و روي سايت گذاشتيد من ترانه “اخرين سيگار من “رو از همه بيشتر دوست داشتم.كماكان منتظر بقيه اهنگها هستم.راستي كلا استقبال از اينها چجوري بوده؟تعداد قابل توجهي دانلود كردند ؟ولي اميدوارم استقبال هر چه قدر كه بوده باشه شما اين روند رو ادامه بديد.با تشكر فراوان…..مهيار
mahyar
September 21st, 2005
خيلي ممنون ديزي عزيز بابت گذاشتن كل البوم.خوب حالا ديگه منتظر تحليل شما از اين البوم هستم.در ضمن يه نكته ديگه مي خواستم بگم كه شايد يك كم بي ربط باشه و اونم اينكه چرا شما هيچ وقت مطلبي درباره خودتون نمي نويسيد ؟مثلا اين كه چند سالتونه ؟ ايا دانشجو هستيد يا نه و…….البته خوب اين وبلاگ شماست و شما مي تونيد هر چي كه بخواين توش بنويسيد ولي به نظرم اگه خواننده تون شما رو بهتر بشناسه بيشتر با وبلاگتون ارتباط برقرار ميكنه.(البته اگه الان شما پيش خودتون نگين خوب مي خوام صد سال سياه برقرار نكنه!) به هر حال يه مقدار كامنتم فضولي شد.مي بخشيد. با تشكر…..مهيار ! .
mahyar
September 21st, 2005
بابا عجب كامنت بازي هستي تو ديگه مهيار جون
خدا به داد ديزي برسه — شوخي كردما –
metile
September 22nd, 2005
خوب متايل جان ادم از هر وبلاگي كه خوشش بياد واسش كامنت ميذاره ديگه !اتفاقا من خيلي كم واسه كسي كامنت ميذارم ولي اينجا حس كردم بلاخره بايد يه فيدبكي داده بشه .ديگران كه اين فيدبك رو حداقل با كامنت ندادند.ضمن اينكه از اين عمل خير( ! ) ديزي جان يعني قرار دادن اين اهنگها خيلي خوشم اومد.كلا از اين نوع وبلاگها تو اينترنت كمتر داريم.حداقل به زبان فارسي.اميدوارم اين ديزي راكر عزيز ما هم از اين تعدد كامنتهاي من ناراحت نشده باشند. با تشكر……..مهيار
mahyar
September 22nd, 2005
سلام ديزي جون
شما گفته بودي 2 تا از تركاشو نداري
اما الان 9 تا ترك رو گزاشتي رو سايت يعني 6 تاشو نزاشتي هنوز
به هر حال من يكي از تركارو اپلود كردم
هر كدوم رو خواستي بگو من اپلود كنم
فعلا novocaine رو اپلود كردم
http://rapidshare.de/files/5411592/11-bon_jovi-novocaine-jrp.ogg.html
metile
September 23rd, 2005
bebin reiis age xaasti man davatnaameye persiangig baraat befrestam.shaayad bedard et bexore.baraaye upload bad nist.
shamide
September 23rd, 2005
مهیار عزیز: والا تا حالا نمی دونستم مطالب شخصی هم می تونه برای خواننده جالب باشه!. و اصولا علاقه ای به اینکار هم ندارم. شاید یک وقت چیزی نوشتم!.و در مورد کامنت هم کلا تا زمانی که کامنت بی ربط یا اسپم نباشه من دلیلی برای ناراحتی از دریافت کامنت زیاد نمی بینم. تازه باید خوشحال هم بود
—————————————-
متایل عزیز تا اونجایی که من میدونم اهنگ دوازده تا اهنگ داره که با بونوس ترک میشه سیزده. حالا اگه شما بگی لیست اون پونزده اهنگ رو کجا میشه پیدا کرد حتما میرم دنبالشون
راستی ممنون بابت اپلود اهنگ ولی نواکین رو که خودم اپلود کرده بودم ;)؟!
——————————————
شمیده جان راجع به پرشین گیگ شنیدم واگه لطف کنی یک دعوت نامه بفرستی که بد نیست
——————————————
Dizzy
September 23rd, 2005
1. Have a Nice Day
2. I Want To Be Loved
3. Welcome To Wherever You Are
4. Who Says You Can’t Go Home
5. Last Man Standing
6. Bells Of Freedom
7. Wildflower
8. Last Cigarette
9. I Am
10. Complicated
11. Novocaine
12. Story Of My Life
13. Dirty Little Secret
14. Unbreakable
15. These Open Arms
حالا هر كدوم رو ميخواي بگو عزيزم
metile
September 26th, 2005
چطور میتونم به سایتی که ایدی من رو قفل کرده دوبار ه وارد شوم و ثبت نام کنم
anita
September 26th, 2005
سلام…بابا اینجا خیلی خارجی هست که !!! راستی بعد از حدود ۸ ماه آپديت کردم وقت داشتی يه سری بزن ….
Heaven Searcher
September 28th, 2005
جالبترین کار بانجووی همان اولین آلبومش بود. دیگر کار دندانگیری بیرون ندادند.
خوانندههای راک سنگین و تاپ کم نداریم:
The Tragically Hip - Patti Smith - U2 - Pearl Jam…
به هر حال خوشم میآید از پشتکاری که بهخرج میدهی. الان دیزی راکر خودش جزو وبلاگهای تخصصی بهحساب میآید که بهطور جدّی دارد موسیقی راک را پوشش میدهد. جای یکهمچین وبلاگی واقعاً در دنیای وبلاگهای فارسی خالی بود.
Majid
September 28th, 2005
عالی بود به ایم مطلبت لینک دادم
saleh
October 11th, 2005
خب بدم نمي آد مطالبي را توضيح بدهم.
حقيقت اينه كه بان جووي بعد از آلبوم اين روزها ( كه شاهكاري بود) دچار افت شديدي شد كه اين نزول در آلبوم سولوي جان و آلبوم سال 2002 به اوج خود رسيد.
يكي از عوامل اصلي اين موضوع اينه كي ريچي گيتاريست و آهنگساز گروه به خاطر همسرش از نيوجرسي به لوس آنجلس مهاجرت كرد و عملا بين او و جان فاصله ايجاد شد
همچنين جان وقت زيادي را صرف بازي در فيلمهاي درجه 2و3 و احمقانه مي كنه كه اين هم جز ضرر براي گروه هيچي نداشته چون حالا اون مثل سابق تمركز نداره.
و نتيجاتا اين آلبوم هم نتوانست انتظار طرفدارها را كه باز توقعي كارهاي شاهكار قبلي را دارند براورده كنه.شاهكارهايي كه تا ابد مي مونند مثل:
slippery when wet- keep the faith-new jersey-theese days
و البته آلبومهاي سولو ريچي يادمون نره:
undiscovered soul- stranger in this town.
baktash
November 1st, 2005