Schizoid And Reporters

دو منبع داخلی و خارجی-دو مطلب بحث بر انگیز

روزنامه‌ها و سایت‌های خبری هر از دو منابعی هستند که روزانه بسیاری از افراد با مراجعه به ان کسب حال کرده و به نوعی آن را منبع موثق خبری خود می‌دانند. به همین دلیل اطمینان از چاپ خبر سالم و بدون اشکال همیشه اهمیت مهمی در ژورناليسم به همراه داشته. نمونه‌اش همین چند وقت پیش که ایسنا خبر استعفای روحانی را در اینترنت منتشر کرد و تنها بعد از گذشت ساعاتی به عینه خبر را در سایت یاهو به نقل از اسوشیتد پرس دیدم. فارغ از جنجالی که مسئولان بر سر آن اوردند و به شکل عجیبی ابتدا کذب خواندندش و بعد... , باید توجه کرد که اهمیت توجه و کنترل مطالب تنها شامل حال اخبار سیاسی یا اقتصادی نمی‌شود بلکه دبیران تحریریه باید بر تمامی بخش‌ها نظارت کافی داشته باشند. در اینگونه موارد حتی اشتباه تایپی هم می تواند جبران ناپذیر بنماید...
در ميان منابع خبری فارسی روزنامه‌ی شرق و سایت فارسی بی بی سی با استناد به گفته و شنیده‌ها دو منبع مهم خبری داخلی و خارجی به حساب می ایند, دو منبعی که بسیاری از افراد با اعتماد به سقم خبرشان به انتشار اخبار منتشره می پردازند و بر همين حساب است که باید نظارت دو چندان شده‌ای بر بخش‌های خبری اينگونه منابع پر بازديد وجود داشته باشد, نظارتی که در زمان نوشتن این مطلب ديده نشده است...
بگذارید به اصل مطلب بپردازیم, به واسطه‌ی اهمیت این دو منبع بارها به صفحات موسيقى و تجسمى روزنامه شرق و فرهنگ روزنامه بی بی سی مراجعه کرده‌ام متاسفانه باید اذعان کنم شمار اشتباهات تایپی و غیر تایپی در بخش مربوط به موسیقی این منابع سر به نا کجا دارد. در زیر تنها به دو نمونه از این اشتباهات عجیب خواهم پرداخت.

دوشنبه ۱۳ تير ۱۳۸۴ روزنامه شرق صفحه ی موسیقی و تجمسی که از اين صفحه بر روی اینترنت قابل دسترسی‌ست.
قبل از خواندن ادامه مطلب ابتدا این صفحه رفته و این گزارش را بخوانید
...
...
...
مطلب تحت عنوان گزارش امده و چنین تیتری دارد
"تاريخچه اى كوتاه درباره موسيقى راك"
در اولین سطر مطلب امده است
"سبك پانك راك كه تقريباً فاقد ارزش موسيقايى بود و بيشتر ارزش اعتراضى..."
اگر عنوان تاریخچه برای این مطلب انتخاب شده, ایا نباید به روز پیدایش این نوع از موسیقی برگشت؟
پانک راک یکی از اخرین نمونه های تکامل یافته ی موسیقی راک بود که سالها بعد از به وجود امدنش لقب سبک را گرفت. ولی ایا موسیقی پانک راک, اغاز پيدايش راک بود؟
انتخب چنین عبارتی برای شروع مطلب این حس را منتقل میکند که گویی نوسینده در مطالب قبلی مراحل پیدایش یعنی بیست سال اول را توضیح داده و حالا در اين مطلب ادامه صحبت قبلی را پی گرفته که در این صورت رسم بر این است که در ابتدای مطلب ذکر میکنند ـ قسمت چندم ـ که با نبودش این فرضیه رد می شود.
با هم ادامه‌ی مطلب را می‌خواینم
"اين سبك در انگلستان با كلش شروع شد و رامونز در آمريكا آن را از سبكى در موسيقى تبديل به آيينى براى زندگى كرد"
واقعا مجبور نیستیم در صورت وجود محدودیت‌ها اطلاعات ناقص و غلط به خورد خواننده بدهیم.
وقتی به عمد نام سکس پیستولز را جا می‌اندازد خوب دیگر جای بحثی نمی ماند.
و پاراگراف بعد:
"از تلفيق راك و فولك با موسيقى پاپ گروه هايى چون REM و B52»s متولد شدند"
در مورد گروه اول یعنی ار ای ام باید گفت این گروه در سبک الترنتیو راک/ جانگل راک فعالیت می‌کند و تلفیق فولک با راک به باب دیلن و دهه‌ی شصت باز می گردد.
و اما در مورد گروه دوم اگر ان کاراکتر‌های اضافی را حمل بر ناشی بودن تایپیست بگذاریم, گروه The B52's
هم در سبک الترنتیو فعالیت می کرد و اتفاقا یکی از گروه‌های فرم دهنده‌ی یا به عبارت درست "استاندارد ساز" الترنتیو راک هم هست.
در خط بعد یک دهه به جلو رفته و داریم:
"سبك پانك راك بار ديگر با پرل جم و نيروانا رونق گرفت"
خب تا اینجای کار, تاریخچه موسیقی راک از اواسط کار, یعنی دهه هفتاد شروع شده و در یک پاراگراف دو دهه به جلو و به دهه ی نود رسیده‌ایم!
اما شاهکار اینجاست که نویسنده‌ی مطلب گروه نیروانا و پرل جم را جزو پانک راک دانسته و این یعنی معلق سازی سبکی که نیروانا بنیان نهاده و پرل جم در استاندارد سازیش فعالیت کرده این یعنی نفی يا اگاهی نداشتن از وجود سبکی به نام گرانج.
اما شگفتی به همين جا ختم نمی شود در ادامه داریم:
"تلفيق موسيقى الكترونيك با پاپ گروه هايى چون ديچ مود و پت شاپ بويز را در اروپا به شهرت رساند"
خب تا اینجای کار از دهه‌ی نود به دهه‌ی هشتاد بازگشتیم ولی ایا تمامی اشتباهات به کمبود اطلاعات باز می‌گردد ؟ يا اشتباهات تايپی هم نابخشودنی هستند؟
دیچ مود دیگر چیست؟ اين را هم می‌توان گردن تايپيست انداخت؟
"گروه كوئين با فردى مركورى و گروه ون هلن با LeeRoth David سعى در پررنگ كردن نقش خواننده در اين سبك داشتند. امرى كه در راك دهه ۷۰ زياد باب نبود"
؟با شروع پاراگراف جدید منظور کدام سبک است
۱. سبک راک یا الکترونیک راک؟ اين متن نه تنها اشتباهات محتوايی و تايپی دارد بلکه از نظر قواعد نگارش حداقل به سبک معمول و رسمی روزنامه نگاشته نشده
۲. از زمانی که به یاد دارم همیشه این صدای وکالیست بوده که امضای اثر به شمار می‌امده وگرنه هر فردی با تمرین می‌تواند اهنگ را از روی نت اهنگ را بنوازد و همينطور ديده ايم کسانی را که عين عضويت در گروه اصلی خود برای ديگران -حتی برای مدت طولانی- نوازندگی کرده‌اند اما تا به حال هيچ وکاليستی به غير گروه اصليش برای ديگران نخوانده است!
۳. گروه کویین عمده فعالیت های خود را در دهه‌ی هفتاد انجام داده حالا چطور این امر -که خود بحث بر انگیز است- در دهه هفتاد باب نبوده؟
و در ادامه نوشته شده :
"بعدتر «رد هات چيلى پپرز» در آمريكا مطرح شد."
یعنی پرش دوباه به دهه نود,
"كسانى چون اروسميت، بن جووى، گانزن روزز به شهرت رسيدند كه كارهايشان هيچ گونه نو آورى نداشت و تقريباً تنها تقليد متوسط كار هاى خوب دهه ۷۰ بود"
نویسنده برای به تحریر در اوردن چنین محملاتی افتخار شنیدن چند نفرین درست و حسابی را حداقل از من را پیدا کرد,
1.اروسمیت که در دهه هفتاد فعالیت خود را شروع کرد یکی از گروه‌هایی‌ست که از نظر میزان تاثیر گذاری در رده‌ی گروهی مانند AC/DC قرار می‌گیرد, حالا چطور امکان دارد این گروه کارهایش تقیلدی از دهه هفتاد و فاقد نواوری باشد؟
2. بن جووی : فارغ از تلفظ بسیار غلط اسم گروه که اکثرا بون جووی ميخوانندش اما درستش بان جووی است, این گروه یکی از معدود گروه‌هایست که به همراه دف لپارد در سبک پاپ متال فعالیت می‌کند و به جرات می‌توان گفت از آن دسته گروه‌هاست که گرچه تحت تاثیر افراد مشخصی به فعالیت می‌پردازد اما نوع موسیقیش منحصر به فرد است
۳. اما در مورد گروه گانزن روزز چه می توان گفت؟
گروهی که مهر پایانی بود بر موسیقیHair metal, گروهی که معنایی دوباره به هارد راک بخشید, تمام تصورات و پیش فرض هایی که مردم عادی از هارد راک دارند تمام و کمال مدیون این گروه همیشه خبر ساز هستند. حالا با چه جراتی می‌توان معدود شاهکار‌های هارد راک اواخر دهه هشتاد و اوایل نود که همه از آن گانز روزز است را تقلیدی متوسط از دهه هفتاد خواند؟
این مطلب تا انتها مشکل دارد و نکته سنجی مورد به موردش به نیاز به چندين برگ کاغذ. اگر اين گزارش یا به قول خودشان تاريخچه در هر روزنامه‌ای جز شرق منتشر می‌شد - کما اينکه از اين دست گزارش‌های غلط در روزنامه‌ها و مجلات, فراوان است- به طور قطع قابلیت زیر سوال رفتن را نداشت
روزنامه‌ی شرق که شايد یک سال پيش از منابع مهم خبری مردم بود و حتی در حال حاضر با تمام ندانم کاری‌های مسئولانش فروش بالایی دارد با چه حساب و کتابی نویسنده می‌پذیرد و یا اثار ارسالی را چاپ می کند؟ ایا هر مطلب محملی به واسطه‌ی چند لغت انگلیسی که در میانش ول داده‌اند قابل چاپ و مورد قبول است؟
با قاطعیت تمام می گویم این مطلب حتی در حد مطالب وبلاگ های درجه سه موسیقی-مثل اینجا؟- هم نبود چه برسد به چاپ در روزنامه رسمی و صد و پنجاه تومانی کشور.

اما به اشتباه سایت بی بی سی بپردازیم که در برابر مطلب پراشکال شرق هيچ است اما در نوع خود مهم.
بی بی سی اقدام به معرفی خواننده‌ای تازه وارد به نامKT Tunstall کرده و به بیان زندگی نامه و راهی که پیموده پرداخته است.
این سایت با تاکید بر چند اهنگ خاص دو بار به اشتباه عنوان Other Side of the Wall
را تکرار می کند حال انکه عنوان درست,
Other Side of the World است.
در این دنیای اينترنتی امروز که با یک سرچ کوچک اسرار و عجایب دنیا بیرون ریخته می شود چطور يک سايت که خود به صورت انلاين فعاليت می‌کند چنین معرفی اشتباهی می‌کند. مگر کسانی که اطلاعات غلط دارند مجبور به نوشتن مطلب و تاريخچه هستند؟ چطور سایتی به اين پر مخاطبی بدون نظارت مطالب را چاپ می‌کند؟
باور کنید این تنها نمونه‌ایست از تمام اشتباهاتی که روزانه با انها برخورد می‌کنیم ورگرنه در روزنامه ها و مجلات دیگر که از این دست اشتباهات فراوان است...به واقع با ديدن اشتباهات اين چنينی ديگر به منابع فارسی اطمينانی ندارم و حس ميکنم تمام اطلاعاتی که در گذشته به دست اورده‌ام همه‌اش ناقص و غلط بوده است.
واقعا نمی‌دانم کی قرار است بر این نوع مطالب نظارت کافی به عمل اید. تا کی قرار است از مطالب مرتبط با موسیقی غربی به عنوان "صفحه پر کن" و راهی برای بستن مطالب استفاده کرد؟