گاهی وقت‌ها پیشنهاداتی داری که به دلایلی پشت گوش انداخته و فراموش می‌شه ولی بعد از چند وقت یهو می بینی اه یک نفر دیگه این فکر به ذهنش رسیده و اتفاقا چقدر هم از طرح از حمایت شده!, کما اینکه اگر تو پیشنهاد دهنده بودي, طرحی سخیف و غیر قابل اعتنا! لقب می گرفت. به هر حال نظیر این اتفاق برای من افتاد.تقریبا سه ماه پیش بود که فکر راه اندازی وبلاگی با مضمون
iranians weblogs hall of fame (موزه‌ی افتخارات وبلاگ فارسی)
افتادم. جایی برای معرفی تمامی کسانی که در طول این چهار سال هر یک به نحوی خدمتی به وبلاگ فارسی کردند و ثبت اسم و وبلاگشون در موزه افتخارات وبلاگ شهر…و همچنین بخشی جنبی به نام ادیتورز پیک یا انتخاب ادیتور که به صورت ماهانه وبلاگ هایی در زمینه های مختلف که مطالب قابل استفاده ای رو دارند معرفی کنیم.
امروز دیدم طرحی شبيه به اين اینجاست. با این تفاوت اصلی که من به طور قطع با تعیین جایزه مخالف بوده و هستم و در واقع بعد از برگزاری چندین جشنواره دولتی وبلاگ بود که این طرح به ذهنم رسید. این طرح رو با سه نفر در میان گذاشتم…یکیشون مبتکر طرح خبرچینه که حتما می شناسینش؟
دومین نفر یک اجتماعی نویسه که تقریبا همه قبولش دارند و سومین نفر اسد از بیلی و من بود
از میان این سه نفر فقط اسد عزیز بود که حداقل به من احترام گذاشت و جوابی برام فرستاد و خب پیشنهاد داد که درباره‌ی این طرح تو وبلاگ بنویسم. دو نفر دیگه که هیچی. اصلا بعید میدونم ایمیل من رو خونده باشن.به هر حال گذاشته بودم تا امتحانات دانشگاه تموم بشه و در تابستان با راه اندازی وبلاگی نظرات عمومی رو بسنجم که فعلا معلوم نيست چه بلايی سرش مياد!
به هر حال تا يک طرح در وبلاگ‌های پر بازديد مطرح نشه که طرح نيست! اين هم از دموکراسی در وبلاگ شهر. و مایه‌ی بسی تعجب است اگر کسی به این مطلب بلینکد.

This entry was posted on Monday, June 27th, 2005 at 4:39 pm and is filed under Other Stuff. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.