اپدیت شد
خیلی فکر کردم که اسمش رو چی بگذارم..نه میشه بهش گفت اشتباه و نه نقصان و کمبود, سره اخر تصمیم گرفتم ترکیب اهمال های مصطلح یا ازاردهنده های وبلاگی رو براش انتخاب کنم. دیدم حالا که داریم به اسیب شناسی وبلاگ ها می پردازیم بد نیست اگه یه لیست کامل از موارد زننده و مزاحم هم تهیه بشه . مسلما در اینترنت بعضی مسائل قوه ی شنوایی رو مورد ازار قرار میدند وبعضی قوه ی بینایی و دسته ای دیگر روح و روان را, مواردی که نه تنها من بلکه خیلی از مخاطبین وب لاگ و سایت ها (خواه بلاگر خواه بازدید کننده ی صرف)ازشون گله میکنن هر چند که نظرات شخصی من هم در تهیه این لیست دخیل بوده ولی سعی کردم بیشتر به موارد عام بپردازم تا نظر شخصی.در هر حال هدف نهایی این لیست ایجاد یک محیط ارامش بخش برای وبگردی روزانه ی من و شماست. این فهرست بر هیچ اساسی درجه بندی نشده و ترتیب قرار گیری موضوعات کاملا تصادفی است
…………..
پر حجم بودن وبلاگ* : در اولین برخورد ما با یک سایت* این مورد بیشتر از بقیه خودشو نشون میده..اون هم با عنایت به سرعت های قشنگ اینترنت در ایران…در درجه بندی عمومی, وبلاگ هایی که زیر پنجاه کیلو بایت حجم دارند(صفحه ی اول)در وضعیت عالی قرار دارند..وبلاگ هایی که بین پنجاه تا شصت قرار دارند متعادل…از شصت تا هشتاد قابل قبول و از هشتاد به بالا بحرانی به حساب میان
نمایش پیغام خوش امد : این جزو زننده ترین مواردی که تو یک وبلاگ میشه پیدا کرد..نمایش پنجره ورود اسم..انتخاب رنگ..و خوش امد گویی به جز بازی کردن با اعصاب بازدید کننده فایده ای نداره..
.پنجره ی پاپ اپ : البته بیشتر در میان سایت های زرد رواج داره ولی این هم مثل مورد بالا روی اعصاب بیننده قدم میزنه
استفاده از رنگ های نا متعارف (مانند زرد یا بنفش بسیار تند) : با تمام احترامی که برای حریم شخصی افراد قائلم ولی چشمان خودم رو دوست دارم. استفاده از اینگونه رنگ ها اون هم به شکلی غلط (استفاده برای بک گراند به طور مثال) واقعا ناراحت کنندس
بیش از حد بزرگ بودن متن : این مورد رو شخصا در بسیاری از وبلاگ ها دیدم..انقدر سایز متن بزرگه که متن تو هم رفته و خوانایی خودش رو از داده
استفاده از فلش در صفحه ی اول : خوشبختانه این مورد زیاد کاربرد نداره ولی وجودش باعث هدر رفتن وقت بازدیدکننده میشه
استفاده از چند عکس متحرک (گیف)در کنار هم: چنین کاری فقط خستگی چشم رو برای بازدید کننده به همراه داره
پر حجم بودن وبلاگ* : در اولین برخورد ما با یک سایت* این مورد بیشتر از بقیه خودشو نشون میده..اون هم با عنایت به سرعت های قشنگ اینترنت در ایران…در درجه بندی عمومی, وبلاگ هایی که زیر پنجاه کیلو بایت حجم دارند(صفحه ی اول)در وضعیت عالی قرار دارند..وبلاگ هایی که بین پنجاه تا شصت قرار دارند متعادل…از شصت تا هشتاد قابل قبول و از هشتاد به بالا بحرانی به حساب میان
نمایش پیغام خوش امد : این جزو زننده ترین مواردی که تو یک وبلاگ میشه پیدا کرد..نمایش پنجره ورود اسم..انتخاب رنگ..و خوش امد گویی به جز بازی کردن با اعصاب بازدید کننده فایده ای نداره..
.پنجره ی پاپ اپ : البته بیشتر در میان سایت های زرد رواج داره ولی این هم مثل مورد بالا روی اعصاب بیننده قدم میزنه
استفاده از رنگ های نا متعارف (مانند زرد یا بنفش بسیار تند) : با تمام احترامی که برای حریم شخصی افراد قائلم ولی چشمان خودم رو دوست دارم. استفاده از اینگونه رنگ ها اون هم به شکلی غلط (استفاده برای بک گراند به طور مثال) واقعا ناراحت کنندس
بیش از حد بزرگ بودن متن : این مورد رو شخصا در بسیاری از وبلاگ ها دیدم..انقدر سایز متن بزرگه که متن تو هم رفته و خوانایی خودش رو از داده
استفاده از فلش در صفحه ی اول : خوشبختانه این مورد زیاد کاربرد نداره ولی وجودش باعث هدر رفتن وقت بازدیدکننده میشه
استفاده از چند عکس متحرک (گیف)در کنار هم: چنین کاری فقط خستگی چشم رو برای بازدید کننده به همراه داره
فعال شدن اسکرول بار افقی: میشه گفت 1024 در 768 در حال حاضر رزولوشنی استاندارد برای یک سایت به حساب میاد
با این وجود کم نیستند وبلاگ هایی که از این حد هم بالاتر می زنند
گذاشتن اسکرول بار در سمت چپ : با توجه به اینکه در نود و نه درصد سایت های روی وب اسکرول بار در سمت راست قرار داره, سایت هایی که اسکرول بار رو در سمت چپ قرار میدند جفای بزرگی در حق خوانندگان می کنند
نبود یک دکمه برای دسترسی به صفحه اول (این مورد شامل خود من هم میشه) : باعث میشه بیننده برای دسترسی به صفحه اول سایت به ادرس بار رجوع کنه و مدتی انگشتش رو بروی بک اسپیس نگه داره
گذاشتن اسکرول بار در سمت چپ : با توجه به اینکه در نود و نه درصد سایت های روی وب اسکرول بار در سمت راست قرار داره, سایت هایی که اسکرول بار رو در سمت چپ قرار میدند جفای بزرگی در حق خوانندگان می کنند
نبود یک دکمه برای دسترسی به صفحه اول (این مورد شامل خود من هم میشه) : باعث میشه بیننده برای دسترسی به صفحه اول سایت به ادرس بار رجوع کنه و مدتی انگشتش رو بروی بک اسپیس نگه داره
استفاده از نوار وضعیت متحرک(استتوس بار متحرک) :همون نوشته هایی که پایین صفحه می چرخه و اینور اونور می ره
نوشتن متن با رنگ سفید بر روی زمینه ی سیاه : مخصوصا اگه مطلبی طولانی باشه ..رجوع شود به بخش پایانی مصاحبه ی اسد با خوابگرد
نوشته های گردان به دور نشانگر ماوس(یا بعضا ساعت) : این یکی دیگه خیلی سرسام اوره
استفاده از فونت های نا متعارف :به تجربه ثابت شده بهترین فونت برای نوشتن فارسی تاهوماست..بقیه فونت ها ایجاد شکستگی میکنن که چشم رو اذیت میکنه..با تشکر از اکساویچه
نامنظم بودن قالب در دیگر برازر ها: همه ی ما خوب میدونیم که اکسپلورر خیلی از اشتباهات رو (زیر سبیلی) ندید می گیره ولی باید کاری کرد که وبلاگ در تمام برازر ها به درستی به نمایش دربیاد..برای اینکار استفاده از کدهای سی اس اس توصیه می شه(با تشکر دوباره از اکساویچه که متاسفانه لینکی نگذاشتن تا بتونم به وبلاگشون لینک بدم)م
از کار انداختن رایت کلیک : اگر هدف قرار دادن محتوا و ارایه ی مطالبی مفیده دیگه همچین کاری معناشو از دست میده…در واقع با قائل شدن اینجور کپی رایت از ارزش کار خودتون کم کردید
استفاده از متن انگلیسی برای عنوان یا لینک ها: تا زمانی که ما محتوای فارسی تولید میکنیم استفاده از عنوان انگلیسی کاری بی معنی به نظر میرسه (خواهشا تو این مورد من رو معاف کنید!) با تشکر از نقش خیال
چپ چین بودن مطالب : به این معنا که از قالب انگلیسی(چپ به راست) برای فارسی نوشتن(راست به چپ) استفاده بشه
عنوان نکردن منابع :بعضی وقت ها از روی حواس پرتی گاهی از عمد و مواقعی به قصد کپ یستینگ
یا دزدی Co’pasting
یا دزدی Co’pasting
استفاده از متن اسکرول بار دار در داخل متن اصلی: (والا نمیدونم چه جوری توضیح بدم)..بیشتر تو سایت های زرد رواج داره و شامل لینک میشه استفاده ناصحیح و در اندازه های غیر استانداردش خوش ایند نیست
استفاده از متن متحرک : به خصوص اگر با سرعت نامناسب (خیلی کند یا تند) و متنی طولانی همراه باشه
انتشار مطلبی بدون عنوان :از نظر من عنوان هر پستی حتی میتونه راحتر و بی پیرایه تر از مطالب پست با خواننده ارتباط برقرار کنه یک پست بدون عنوان بی شباهت به کتاب بدون نام نیست
اجرای اتوماتیک موسیقی : متاسفانه خیلی رواج داره ..کسانی که دوست دارن از موسیقی متن استفاده کنن حداقل حق پخش و قطع دستی موسیقی رو به بازدیدکننده بدن..فرض کنید دارید به اهنگی گوش می دین دقیقا در ثانیه حساس اهنگی پخش میشه و شما باید برای پیدا کردن عاملش چند تا صفحه رو جا به جا کنید و به دنبال دکمه ی استاپ بگردید
استفاده ی نا صحیح از جداول :اسکریپت تیبل با بسیار از برازر ها مشکل داره و باعث کند شدن مرحله ی لودینگ سایت میشه و حتی بازدیدکننده رو مجبور میکنه یک یا چند بار صفحه رو ریفرش کنه
استفاده از بنری نا متعارف وبیش از حد بزرگ :باعث افتادن وقفه در لود شدن صفحه میشه..چون بنرها از عکس تشکیل شدن و چنین عکس بزرگی مسلما زمان زیادی برای لود شدن لازم داره
استفاده نکردن از سرویسی (مثل بلاگ رولینگ) برای مدیریت لینک ها : ظاهر خوشی نداره و شاید شبهاتی رو بین کسانی که بهشون لینک دادین به وجود بیاره (البته این مورد هم تو وبلاگ من هم به چشم میاد)ی
جواب دادن کامنت در خوده کامنت ها : به این معنی که من برای شما کامنت می گذارم و شما جواب من رو در کامنت خودتون میدین این کار علاوه بر این که یک ترافیک مجازی برای کامنت شما ایجاد میکنه بلکه کامنت رو به تربیون شخصی شما تبدیل میکنه به عنوان مثال اگر بیست نفر برای شما کامنت بگذارن و شما بخوای جواب همشون از جمله من رو بدی, من باید ده بار به امید گرفتن جواب به وبلاگ شما بیام..وقت خودم رو هدر بدم و دست اخر شاید جوابی برای من وجود نداشته باشه…این مورد در اکثر وبلاگ های پربازدید صدق میکنه و واقعا سخته بخوای بین صد تا کامنت جواب خودت رو پیدا کنی…من چنین کاری رو بسیار غیر وبلاگی میدونم اگر کامنت گذارنده وبلاگ نداشت یا در وبلاگش قسمت کامنت نداشت اینکار موجه به حساب میومد ولی اکثر اوقات دیده شده که چنین نیست (چی؟ کامنت های جعلی؟..نمی شنوم بلندتر لطفا)ر
نمایش دادن پیغام خداحافظی : این یکی ممکنه شامل تعداد دقایقی که شما روی اون وبلاگ خاص بودید و یا باز هم اینجا بیا بشه که واقعا کاری بیهودس و از یک لحاظ باید این پیغام های خداحافظی رو به برچسب های لوله بازکنی که تا همین چند وقت پیش رسم بود رو در منازل می چسبودن نسبت بدم..چون همونقدر که صاحب خونه هنگام گرفتگی لوله میره دم در و از روی این اگهی ها با کسی تماس می گیره این پیغام ها هم به همون اندازه باعث ترغیب بازدیدکننده برای بازدید مجدد میشه…در واقع هر دوشون تنفر ایجاد میکنن
……………………..
در اخر باید بگم این لیست رو بر حسب تجربیات خودم و دیگران(که در مطالب خودشون به مواردی اشاره کرده بودند) تهیه کردم و قاعدتا لیست ازاردهنده های وبلاگی (اهمال های مصطلح)ی بیشتر از اینهاست..اگر شما هم چیزی به ذهنتون میرسه بگید تا بلکه بتونیم یک مرجع کامل تهیه کنیم..همچنین اگر فکر می کنید مواردی هست که به هیچ وجه اهمال به حساب نمی اد بگین تا بشنویم نظراتتون رو…
این یاداوری هم بکنم هدف تمامی کسانی که وب سایت یا وبلاگ دارن کسب رضایت بازدیدکننده هاست چنین چیزی میسر نمیشه مگر اینکه از نظر بازدیدکنندگان و دیگر بلاگر ها استفاده کنیم… یا حق بردود
*
استفاده از متن متحرک : به خصوص اگر با سرعت نامناسب (خیلی کند یا تند) و متنی طولانی همراه باشه
انتشار مطلبی بدون عنوان :از نظر من عنوان هر پستی حتی میتونه راحتر و بی پیرایه تر از مطالب پست با خواننده ارتباط برقرار کنه یک پست بدون عنوان بی شباهت به کتاب بدون نام نیست
اجرای اتوماتیک موسیقی : متاسفانه خیلی رواج داره ..کسانی که دوست دارن از موسیقی متن استفاده کنن حداقل حق پخش و قطع دستی موسیقی رو به بازدیدکننده بدن..فرض کنید دارید به اهنگی گوش می دین دقیقا در ثانیه حساس اهنگی پخش میشه و شما باید برای پیدا کردن عاملش چند تا صفحه رو جا به جا کنید و به دنبال دکمه ی استاپ بگردید
استفاده ی نا صحیح از جداول :اسکریپت تیبل با بسیار از برازر ها مشکل داره و باعث کند شدن مرحله ی لودینگ سایت میشه و حتی بازدیدکننده رو مجبور میکنه یک یا چند بار صفحه رو ریفرش کنه
استفاده از بنری نا متعارف وبیش از حد بزرگ :باعث افتادن وقفه در لود شدن صفحه میشه..چون بنرها از عکس تشکیل شدن و چنین عکس بزرگی مسلما زمان زیادی برای لود شدن لازم داره
استفاده نکردن از سرویسی (مثل بلاگ رولینگ) برای مدیریت لینک ها : ظاهر خوشی نداره و شاید شبهاتی رو بین کسانی که بهشون لینک دادین به وجود بیاره (البته این مورد هم تو وبلاگ من هم به چشم میاد)ی
جواب دادن کامنت در خوده کامنت ها : به این معنی که من برای شما کامنت می گذارم و شما جواب من رو در کامنت خودتون میدین این کار علاوه بر این که یک ترافیک مجازی برای کامنت شما ایجاد میکنه بلکه کامنت رو به تربیون شخصی شما تبدیل میکنه به عنوان مثال اگر بیست نفر برای شما کامنت بگذارن و شما بخوای جواب همشون از جمله من رو بدی, من باید ده بار به امید گرفتن جواب به وبلاگ شما بیام..وقت خودم رو هدر بدم و دست اخر شاید جوابی برای من وجود نداشته باشه…این مورد در اکثر وبلاگ های پربازدید صدق میکنه و واقعا سخته بخوای بین صد تا کامنت جواب خودت رو پیدا کنی…من چنین کاری رو بسیار غیر وبلاگی میدونم اگر کامنت گذارنده وبلاگ نداشت یا در وبلاگش قسمت کامنت نداشت اینکار موجه به حساب میومد ولی اکثر اوقات دیده شده که چنین نیست (چی؟ کامنت های جعلی؟..نمی شنوم بلندتر لطفا)ر
نمایش دادن پیغام خداحافظی : این یکی ممکنه شامل تعداد دقایقی که شما روی اون وبلاگ خاص بودید و یا باز هم اینجا بیا بشه که واقعا کاری بیهودس و از یک لحاظ باید این پیغام های خداحافظی رو به برچسب های لوله بازکنی که تا همین چند وقت پیش رسم بود رو در منازل می چسبودن نسبت بدم..چون همونقدر که صاحب خونه هنگام گرفتگی لوله میره دم در و از روی این اگهی ها با کسی تماس می گیره این پیغام ها هم به همون اندازه باعث ترغیب بازدیدکننده برای بازدید مجدد میشه…در واقع هر دوشون تنفر ایجاد میکنن
……………………..
در اخر باید بگم این لیست رو بر حسب تجربیات خودم و دیگران(که در مطالب خودشون به مواردی اشاره کرده بودند) تهیه کردم و قاعدتا لیست ازاردهنده های وبلاگی (اهمال های مصطلح)ی بیشتر از اینهاست..اگر شما هم چیزی به ذهنتون میرسه بگید تا بلکه بتونیم یک مرجع کامل تهیه کنیم..همچنین اگر فکر می کنید مواردی هست که به هیچ وجه اهمال به حساب نمی اد بگین تا بشنویم نظراتتون رو…
این یاداوری هم بکنم هدف تمامی کسانی که وب سایت یا وبلاگ دارن کسب رضایت بازدیدکننده هاست چنین چیزی میسر نمیشه مگر اینکه از نظر بازدیدکنندگان و دیگر بلاگر ها استفاده کنیم… یا حق بردود
*
لازم به توضیح نیست که این اشکالات در سایت ها هم به چشم می خوره به همین دلیل از دو کلمه ی مجزای سایت و وبلاگ *در سطور مختلف استفاده کردم
Leave a Reply