در اینکه هر وبلاگ نشان دهنده شخصیت نویسنده یا نویسندگانشه که شکی نیست ؟ ..تعجب میکنیم که از کسانی که دوست دارن از وبلاگ یک معادله ی ریاضی بسازن..انگار بدون چهارچوب بندی صبح به شب نمیرسه, انگار تا این رسانه ی ازاد رو مثل بقیه ی چیزها چپی و راستی نکنن ول کن نیستن. نمیدونم یعنی تصور یک فضای بی قانون انقدر سخته؟..بیشتر از یک خروار مطلب راجع به اخلاق وبنگاری و مستعار نویسی و کامنت دونی خوندم که بدون استثنا همه سعی کرده بودند تا قالبی مشخص تعیین کنن ..همونطور که در جامعه مردم مختلف با اداب و اخلاقیات مختلف وجود داره در این فضای مجازی هم به همون شکله…هر کسی که نمیتونه جو موجود رو قبول کنه بهتره تجدید نظر کنه.. به عنوان مثال در مورد مستعار نویسی همه یا به محدودیت هایی که در مورد سیاسی نویسان وجود داره اشاره میکنن یا ترس فرد از شناخته شدن و یاگزینه ی اخر یعنی بی نام و نشان بودن او(که از هر توهینی بالاتره)..هیچ کسی نمیگه شاید فردی هم دوست داره با نام مستعار بنویسه..کسی که نه از پیامدهای مطلبش واهمه ای داره و یا براش اهمیت داره که کسی اسمش رو بدونه یا نه…کاری به دیگران ندارم خود من با مستعار می نویسم چون مستعار نویسی رو دوست دارم ..نه برام اهمیتی داره که هویتم شناسایی بشه و نه اینکه برام مهمه دیگران چی میگن..(اره من که گهی نیستم ولی مشکل اینجاست که دوستانی مایل به چهارچوب بندی وبلاگ هستن که چشماشون فقط اطراف رو می بینه و نمیتونن یک یا چند گزینه ی خالی برای احتمالاتی مثل این خالی بگذارن)
یا حق بر دود
یا حق بر دود
و در اخر به شما توصیه می کنم عنوان این مطلب رو یک بار دیگه بخونید
Leave a Reply