2May/050
A Grand Dont Come For Free
دستم به کار نمیره...باید خودم رو محکوم فرض کنم..در طول دو سال و نیم وبلاگ نویسی هیچ وقت برای انتشار مطلبی شتاب زده عمل نکردم..هر چند حاصل کاره با تومانینه ام هم چندان شاهکاری نبود..به هر حال از افتضاح اخیرم قابل تحمل تر میزد..نمیتونم نسبت به مطالبی که پست کردم بی تفاوت باشم.با اینکه هنوز بر سر موضوع اصلی یعنی حمایت کورکورانه افراد از حرکت ها که در سطح بزرگتر باعث طرفداری از جنبش و حزب خاص هم خواهد شد هستم ولی قبول دارم که به جاده خاکی رفتم و سبک نوشتارمو رو در اون پست کذایی مایه شرم خودم میدونم...دستم به کار نمیره و من محکومم, محکوم به اعتراف. همه چیز از یه روز بهاری شروع شد ..اون روز میخواستم از یاهو و سرویس جدیدش بنویسم..از ایمیل یک گیگا بایتی...مطلب رو که پست کردم بعد از انجام پینگ مقدس به چندین وبلاگ سر زدم..خبر چین ,سخن, خدا..., انگار تمام خ های دنیا برای خر کردن من بسیج شده بودند..انگار هدفشان تنها من بودم..از خطه ی بلاگ های قابل قبول عبور و به سمت طرف دیگر وبلاگستان راهی شدم..چی میدیدم ؟..خدای من..بلاگرهایی که تا به حال از صغرا و دوری سکینه می نوشتند حالا داغ دوست نادیده شان را میکشند..این دیگر معنی نمیدهد...باید دست به کار شد..باید حرفی زد.. در این سیاهه بازی ,نقش خر این بار به من رسید..متاسفم از اینکه در رساندن موضوع راه را اشتباه رفتم..اشتباه کردم..اشتباهی به بزرگی سوراخ گیتاره کلاسیک شکسته ام که سالهاست در انبار افتاده
.................................
-خود و دگر نقدی
با خوشحالی تمام مطلبت رو مینویسی, دکمه پابلیش رو می فشاری و به انتظار بازسازی وبلاگ می نشینی, حالا پست جدیدت روی اینترنت است..در دسترس همگان..وقت ان شده که به صندلی تکیه زنی , دست ها را در بالای سرت به هم چفت کنی و لبخندی از سر رضایت بزنی..هاها بالاخره تونستم اپ دیت کنم..حالا بهتره خودم رو پینگ کنم تا ببینم کی دربارم چی گفته از روز روشن تره که نباید در ساعات اولیه انتظار بازتابی خاص رو داشت برای همین ترجیح میدی به "لاگ سایت های" همیشگی سر بزنی چند ساعت میگذرد و دوباره ترغیب میشوی تا بازتاب مطلبت رو ببینی...اها اینجاست...بهم لینک داده ..دمش گرم...مشغول خواندن میشوی اما سطر به سطر که پایین تر میروی کلماتی که اول بار با دیدن لینک به مطلب دیدی از فکرت دیلیت میکنی......دمش ,گه خورده مرتیکه جاه "طلب"!..بگذار حالش رو بگیرم!...و البته خود سانسوری هم جایز نیست...الان دیگه مطلبت به خوبی درز پیدا کرده...شمار وبلاگ هایی که به مطلب لینک دادن یا اعتراض نومچه نوشتن از ده گذشته.....در اقدامی شتاب زده مطلبی فحش لبریز مینوسی و تمام شبه باورهای وبلاگی خودت رو رو به مغز بیمارگونه ات ارجاع میکنی..و بار دیگر تاریخ تکرار میشود فشردن دکمه پابلیش و این بار نه تنها رضایت خودت را با لبخندی نمایان میکنی بلکه پیروزی را در فشار دندان های بالا به پایان و مشت گره کرده ات حس میکنی......به تو تبریک میگویم...حالا سیل کامنت و ایمیل و پست های اعتراض امیز است که به سویت روان میگردد...دو راه در پیش روست و بس..یا دو پست اخیرت رو با توفانی از مطالب جدید غیب کنی و یا راه ساده تر ..یعنی دیلیت را برگزینی...به تو تبریک میگویم چون در هر صورت بیماری!
My Fingers Are singing again , is this self confidence or psychic problems , Doc ?
-خود و دگر نقدی
با خوشحالی تمام مطلبت رو مینویسی, دکمه پابلیش رو می فشاری و به انتظار بازسازی وبلاگ می نشینی, حالا پست جدیدت روی اینترنت است..در دسترس همگان..وقت ان شده که به صندلی تکیه زنی , دست ها را در بالای سرت به هم چفت کنی و لبخندی از سر رضایت بزنی..هاها بالاخره تونستم اپ دیت کنم..حالا بهتره خودم رو پینگ کنم تا ببینم کی دربارم چی گفته از روز روشن تره که نباید در ساعات اولیه انتظار بازتابی خاص رو داشت برای همین ترجیح میدی به "لاگ سایت های" همیشگی سر بزنی چند ساعت میگذرد و دوباره ترغیب میشوی تا بازتاب مطلبت رو ببینی...اها اینجاست...بهم لینک داده ..دمش گرم...مشغول خواندن میشوی اما سطر به سطر که پایین تر میروی کلماتی که اول بار با دیدن لینک به مطلب دیدی از فکرت دیلیت میکنی......دمش ,گه خورده مرتیکه جاه "طلب"!..بگذار حالش رو بگیرم!...و البته خود سانسوری هم جایز نیست...الان دیگه مطلبت به خوبی درز پیدا کرده...شمار وبلاگ هایی که به مطلب لینک دادن یا اعتراض نومچه نوشتن از ده گذشته.....در اقدامی شتاب زده مطلبی فحش لبریز مینوسی و تمام شبه باورهای وبلاگی خودت رو رو به مغز بیمارگونه ات ارجاع میکنی..و بار دیگر تاریخ تکرار میشود فشردن دکمه پابلیش و این بار نه تنها رضایت خودت را با لبخندی نمایان میکنی بلکه پیروزی را در فشار دندان های بالا به پایان و مشت گره کرده ات حس میکنی......به تو تبریک میگویم...حالا سیل کامنت و ایمیل و پست های اعتراض امیز است که به سویت روان میگردد...دو راه در پیش روست و بس..یا دو پست اخیرت رو با توفانی از مطالب جدید غیب کنی و یا راه ساده تر ..یعنی دیلیت را برگزینی...به تو تبریک میگویم چون در هر صورت بیماری!
My Fingers Are singing again , is this self confidence or psychic problems , Doc ?
Blogroll
- 1pezeshk یک پزشک
- Aftaabe زندگی پیش رو
- Cafe Nasseri کافه ناصری
- Dahe 60 دهه ی شصت
- Debsh محمود فرجامی
- Divane Sara مجمع دیوانگان
- Ideas Little ایده های کوچک من
- Kamangir کمانگیر
- Keyboard Azad کیبرد آزاد
- mGhaed محمد قائد
- Mirza Pikowfski میرزا پیکوفسکی
- Mollah Hassani ملا حسنی
- My Confessions یک ذهن خاکستری
- WC Wall دیفال مستراح
- zzZZ وبلاگ های به روز شده
Archives
- November 2011
- September 2011
- August 2011
- July 2011
- May 2009
- September 2008
- August 2008
- July 2008
- June 2008
- May 2008
- April 2008
- March 2008
- November 2007
- September 2007
- August 2007
- May 2007
- April 2007
- February 2007
- January 2007
- December 2006
- November 2006
- October 2006
- September 2006
- August 2006
- July 2006
- June 2006
- May 2006
- April 2006
- March 2006
- February 2006
- January 2006
- December 2005
- November 2005
- October 2005
- September 2005
- August 2005
- July 2005
- June 2005
- May 2005
- April 2005
- March 2005
- February 2005
- January 2005
Categories
- Artist Review (2)
- Back, When Music was Music (3)
- Crap (39)
- Destination:Anywhere (1)
- Dude, you are my Hero (18)
- Editor Pick (28)
- Alternative (1)
- Blues (1)
- Classic Rock (1)
- Country (1)
- Hard Rock (2)
- In The Name Of Gospel (1)
- Instrumental (2)
- Progressive Metal (1)
- Punks Night Out (1)
- Rock (1)
- Feel It (4)
- Guitar Tablature (2)
- Illusions (93)
- Life (9)
- Music (33)
- New Releases (2)
- Other Stuff (48)
- Out of Bounds (7)
- Over Dosed (12)
- Picture (4)
- Politically Incorrect (1)
- Rap Music History (3)
- Rewind the Tape (2)
- Short of a Joy (2)
- Sketches (2)
- Taxi Tips (1)
- Toolz (10)
- Uncategorized (2)
- Unpolished Songs (5)
- Welcome to the Videos (4)
